Forum Centralne

Wspólne forum Księstwa Sarmacji i jego prowincji

Przejdź do zawartości

W przypadku problemów z zalogowaniem usuń ciasteczka.

Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni

W tym dziale zarchiwizowano postępowania w sprawach ustrojowych

Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni

Postprzez Daniel Chojnacki 20 mar 2016, o 13:56

Eldorat, 20 marca 2016 r.

Trybunał Koronny
Eldorat


Wnioskodawca:
Daniel Chojnacki
Kanclerz Księstwa Sarmacji



Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni art. 2 ust. 3 Ustawy o Trybunale Koronnym

  1. Wnoszę o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni art. 2 ust. 3 Ustawy Sejmu nr 210 z dnia 22 kwietnia 2014 r. o Trybunale Koronnym.
  2. Wnoszę o wyjaśnienie charakteru postanowienia, o którym mowa w art. 2 ust. 3 powołanej ustawy. W szczególności wnoszę o odpowiedź na pytanie, czy stwierdzenie wygaśnięcia funkcji asesora przez uprawniony organ jest przesłanką konieczną do wyboru nowego asesora, tj. jaki moment jest kluczowy dla opróżnienia urzędu: rezygnacja czy stwierdzenie opróżnienia urzędu. Pytanie dotyczy też tego, czy rezygnacja jest tylko przesłanką do wydania postanowienia o opróżnieniu urzędu, czy wywołuje skutki opróżnienia urzędu samoistnie. Wnoszę o wyjaśnienie, jakie skutki wywiera samo postanowienie.
  3. Wnoszę o odpowiedź na pytanie, jaką sankcją obarczony jest wybór asesora, który został wybrany na miejsce, które nie zostało stwierdzone postanowieniem za opróżnione. Czy jest to sankcja bezskuteczności takiego wyboru? Czy taki wybór może być uznany za obarczony wadą, ale nie skutkować niemożnością orzekania przez asesora wybranego z naruszeniem trybu określonego ustawą (tj. czy wybranie asesora na miejsce po rezygnacji innego asesora, które nie zostało uznane postanowieniem za opróżnione, skutkuje bezskutecznością wyboru).
  4. Wnoszę o odpowiedź na pytanie, czy wyroki Trybunału wydane z udziałem asesora są nieważne z mocy prawa, czy powinny być podważane każdorazowo w postępowaniu kontrolnym wszczynanym przez Trybunał Koronny lub w innym trybie.
  5. Wniosek jest składany w oparciu o generalną legitymację Kanclerza do składania wniosków, o których mowa w art. 1 ust. 3 ustawy o Trybunale Koronnym.
  6. Z uwagi na sytuację Trybunału, wnoszę o nieprzeprowadzanie rozprawy i wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym.


(—) książę Daniel Chojnacki,
Kanclerz
Daniel Chojnacki książę-senior, hrabia Przepadu
Avatar użytkownika
 

Re: Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni

Postprzez Hugo 23 mar 2016, o 08:32

Wyznaczam do składu Martina hr. Schlesingera-Asketila, jako przewodniczącego, oraz Wincentego v-hr. Wałachowskiego i siebie jako asesorów.
Tomasz Ivo Hugo
Książę Senior, król-senior Baridasu
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Kościół Diuczej Wiary
Starosarmacja
 

Re: Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni

Postprzez MSchlesinger 23 mar 2016, o 14:56

Postanawiam o nieprzeprowadzaniu rozprawy. Wyrok zostanie wydany po naradzie składu orzekającego.

(—) Martin hr. Schlesinger-Asketil
przewodniczący składu orzekającego
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Więzień Jego Książęcej Mości
 

Re: Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni

Postprzez MSchlesinger 23 mar 2016, o 16:55

Z przyczyn wyjaśnionych przeze mnie gdzie indziej, postanawiam przeprowadzić rozprawę i zezwalam Marszałkowi Sejmu, Kanclerzowi, namiestnikom prowincji oraz przedstawicielom grup co najmniej trzech posłów albo co najmniej piętnastu obywateli na zajęcie stanowiska w sprawie w ciągu dziewięćdziesięciu sześciu godzin. Od przedstawicieli wspomnianych grup będę wymagał wcześniejszego potwierdzenia posiadania stosownych pełnomocnictw drogą prywatną. Pouczam, że wypowiedzi osób, którym na zajęcie stanowiska nie zezwolono, oraz przedstwicieli grup posłów albo obywateli, którzy zaniechają uprzedniego potwierdzenia posiadania pełnomocnictw, mogą, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o Trybunale Koronnym, być karane i informuję, że będę z tej możliwości korzystał.

(—) Martin hr. Schlesinger-Asketil
przewodniczący składu orzekającego
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Więzień Jego Książęcej Mości
 

Re: Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni

Postprzez Helwetyk 24 mar 2016, o 22:44

Wysoki Trybunale,

W ocenie Marszałka Sejmu — odnosząc się do pytania nr 2 — stwierdzenie wygaśnięcia funkcji asesora przez uprawniony organ jest przesłanką konieczną do wyboru nowego asesora (chyba, że opróżnienie funkcji nastąpiło w wyniku upływu kadencji wskazanej w uchwale Sejmu o wyborze). Brak należytej staranności i „dokumentacji” w tego rodzaju postępowaniach oznaczałby, prędzej czy później, trudności z ustaleniem faktycznego składu władz publicznych i rodziłby uzasadnione wątpliwości co do legitymacji organów do działania, na co zresztą zwrócił uwagę Kanclerz w swoim wniosku. W pozostałym zakresie nie zajmuję stanowiska.

Łączę wyrazy szacunku,

Obrazek


____________________________________________________
* Art. 56 Ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym.
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Helwetyk
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni

Postprzez MSchlesinger 28 mar 2016, o 14:49

Wobec upływu terminu na zajęcie stanowiska przez uprawnione podmioty, zamykam rozprawę. Wyrok zostanie wydany po naradzie składu orzekającego.

(—) Martin hr. Schlesinger-Asketil
przewodniczący składu orzekającego
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Więzień Jego Książęcej Mości
 

Re: Wniosek o dokonanie powszechnie obowiązującej wykładni

Postprzez MSchlesinger 17 kwi 2016, o 10:14

Obrazek
WYROK
TRYBUNAŁU KORONNEGO

Trybunał Koronny w składzie:
  • Martin Schlesinger-Asketil, przewodniczący,
  • Tomasz Ivo Hugo,
  • Wincenty Wałachowski,
dokonawszy, na wniosek Kanclerza, wykładni art. 2 ust. 3 ustawy Sejmu nr 210 o Trybunale Koronnym z dnia 22 kwietnia 2014 roku,

ORZEKA, IŻ


  1. Utrata funkcji przez asesora następuje z chwilą rezygnacji, z mocy samego faktu.
  2. Wskutek utraty funkcji przez asesora aktualizuje się obowiązek i upoważnienie Marszałka Sejmu do wydania postanowienia stwierdzającego utratę funkcji. Postanowienie ma charakter deklaratoryjny.
  3. Dopuszczalne jest zarządzenie przez Marszałka Sejmu wyboru asesora, gdy asesor dotychczas urzędujący utraci funkcję, nawet jeśli Marszałek nie stwierdził jej uprzednio w drodze postanowienia.

UZASADNIENIE


Trybunał Koronny w pierwszej kolejności dokonał analizy tekstu art. 2 ust. 3 ustawy o Trybunale Koronnym. Zdanie drugie, będące źródłem niejasności, brzmi następująco: „Utratę funkcji stwierdza Marszałek Sejmu, w drodze postanowienia”. Słowo „stwierdzać” słownik języka polskiego PWN definiuje następująco: „przekonać się o czymś, uznać coś za pewne”; Wielki Słownik Języka Polskiego natomiast: „przekonywać się o czymś lub ustalać coś na podstawie obserwacji lub jakichś danych”. Wobec tego należałoby rozumieć, iż utrata funkcji asesora następuje wskutek rezygnacji ipso facto, natychmiastowo.

W dalszej kolejności Trybunał przeanalizował kształt sarmackiego prawodawstwa, w części dotyczącej ustroju sądownictwa, na przestrzeni lat. Brzmienie art. 2 ust. 3 ustawy zostało, można powiedzieć, zapożyczone z obowiązującej przed jej wejściem w życie ustawy o Sądzie Koronnym; analogiczny jej przepis miał następujące brzmienie: „Asesor traci funkcję w przypadku złożenia rezygnacji, utraty lub pozbawienia obywatelstwa sarmackiego, skazania za przestępstwo prawomocnym wyrokiem sądu albo nieobecności trwającej ponad 30 dni. Utratę funkcji stwierdza Książę, w drodze postanowienia”. Podobne przepisy zawierała wcześniejsza ustawa Sejmu nr 92 o organizacji wymiaru sprawiedliwości i dekret Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 478 o organizacji wymiaru sprawiedliwości. Natomiast inne rozwiązanie przewidywała jeszcze dawniejsza ustawa Sejmu nr 33 o Sądzie Koronnym. Rezygnacja, utrata obywatelstwa itp. przez sędziego upoważniała Księcia do odwołania go bez zgody Izby Senatorskiej, wszakże nie powodowała automatycznej utraty funkcji.

Trybunał uznał, że wskazuje to na taką intencję prawodawcy, aby utrata funkcji nastepowała z mocy samego faktu.

Co więcej, Sąd Najwyższy dokonał w kwietniu 2013 roku wykładni przepisów Konstytucji Księstwa Sarmacji i Regulaminu Sejmu. Co prawda w uzasadnieniu, nie sentencji orzeczenia, ale: wyraził wówczas pogląd, że złożenie przez Księcia oświadczenia o abdykacji wywołuje ipso facto natychmiastowy skutek opróżnienia tronu. Art. 8 ust. 1 pkt 1 Konstytucji brzmi: „[Opróżnienie tronu książęcego następuje wskutek:] abdykacji”; art. 8 ust. 2. brzmiał w dniu wydania wyroku: „Opróżnienie tronu książęcego w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1, 2 i 4 stwierdza Marszałek Sejmu, a jeżeli funkcja Marszałka Sejmu jest opróżniona — Prezes Sądu Najwyższego”. Pozwala to wnosić, że stanowiąc ustawę o Trybunale Koronnym, prawodawca spodziewał się, iż art. 2 ust. 3 ustawy będzie rozumiany tak, że utrata funkcji asesora następuje natychmiast, z chwilą spełnienia ustawowych przesłanek ku temu, i taką normę chciał wprowadzić do systemu prawa.

Odpowiadając na pytanie o ważność wyboru asesora w sytuacji, gdy jest on wybierany na miejsce innego, który zrezygnował, a rezygnacji nie stwierdzono postanowieniem, należy zauważyć, że art. 2 ust. 2 w ogóle nie upoważnia Marszałka Sejmu do zarządzenia wyboru asesora wskutek utraty funkcji przez jednego z nich, a jedynie wskutek określenia przez Księcia, w drodze rozporządzenia, liczby asesorów albo bliskiego upływu kadencji urzedującego asesora. Generalnie jednak upoważnienie aktualizuje się, gdy Trybunał Koronny przestaje być w pełni obsadzony albo okoliczności jednoznacznie wskazują, że wkrótce przestanie być. Ta druga możliwość jest tutaj kluczowa. Jej istnienie jest wyraźnie zamierzone ze strony prawodawcy. Zmienił on przepis, brzmiący wcześniej „Marszałek Sejmu niezwłocznie zarządza wybór na wakującą funkcję asesora. Swoją kandydaturę może zgłosić niezasiadający w Sejmie aktywny obywatel, który nie został skazany lub ukarany za przestępstwo”, właśnie po to, by umożliwić zarządzenie wyboru jeszcze zanim jeden z asesorów zakończy urzędowanie.

Per analogiam Marszałek Sejmu upoważniony jest do zarządzenia wyboru asesora nie tylko, gdy wydane zostanie postanowienie stwierdzające utratę funkcji przez urzędującego dotąd asesora, ale i wtedy, gdy stanie mu się wiadome zaistnienie okoliczności zobowiązujących do wydania takiego postanowienia.

Wobec czego należało orzec jak w sentencji.
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Więzień Jego Książęcej Mości
 


Powrót do Archiwum spraw ustrojowych

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości