Forum Centralne

Wspólne forum Księstwa Sarmacji i jego prowincji

Przejdź do zawartości

W przypadku problemów z zalogowaniem usuń ciasteczka.

Korona v. Michaelus

Sąd Koronny rozpoznawał pozostałe sprawy

Re: Odp: Korona v. Michaelus

Postprzez MAP 23 sty 2013, o 17:43

Z upoważnienia PSO dopuszczam dowód z logów moderacji.
Zwracam się do JKW Piotra Mikołaja o przedstawienie odpowiednich logów zgodnie z wnioskiem.
Mikołaj Torped
diuk, markiz, renegat
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Helwetyk 24 sty 2013, o 01:29

Wysoki Sądzie,

Tak, jak napisał Pierwszy Asesor.
Załączniki

log-ubinkov.png
(—) Helwetyk Romański, Namiestnik Palatynatu Leocji
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Daniel Chojnacki 30 sty 2013, o 16:48

Sąd postanowił zamknąć rozprawę.

Wyrok zostanie ogłoszony po naradzie.
Daniel Chojnacki książę-senior, hrabia Przepadu
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Daniel Chojnacki 30 sty 2013, o 19:52

Wyrok
w imieniu Księstwa Sarmacji


Sąd Koronny w składzie:

— Daniel Łukasz, ASK – przewodniczący składu orzekającego
— Mikołaj Aleksander Piotr, ASK

po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. sprawy Michaela mar. Michaelusa oskarżonego o to, że

dnia 15 stycznia 2013 roku o godzinie 23:54 na Forum Centralnym, w dziale urzędowym Sądu Koronnego, korzystając z systemowej możliwości akceptowania wypowiedzi osób moderowanych, wbrew przyjętemu zwyczajowi, zgodnie z którym moderowania w dziale urzędowym Sądu Koronnego dokonują członkowie tegoż sądu, zezwolił na zaakceptowanie wypowiedzi Prezerwatywa Tradycji Radzieckiego zamieszczonej z godziny 18:37, wiedząc iż wypowiedź ta naruszała powagę sądu oraz wiedząc iż Prezerwatyw Tradycja Radziecki jest pozbawiony wolności, chcąc tym samym umożliwić skazanemu na karę porządkową uniknięcie faktycznej dolegliwości kary i umieszczenie wypowiedzi naruszającej powagę sądu,

tj. o czyn z art. 40 ust. 8 Ustawy – Kodeks sprawiedliwości

  1. uznaje oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu,
  2. wymierza oskarżonemu karę miesiąca więzienia,
  3. na podst. art. 32 ust. 1 k. s. wymierza oskarżonemu karę dodatkową grzywny w wysokości 100 000 libertów,
  4. na podst. art. 36a ust. 1 k. s. zawiesza warunkowo wykonanie kary więzienia na okres próby trzech miesięcy.

Uzasadnienie


Uzasadnienie faktyczne:

Dnia 15 stycznia br. o godz. 23:54 oskarżony Michał mar. Michaelus, pełniący funkcję prefekta Mandragoratu Wandystanu, zaakceptował wypowiedź Prezerwatywa Tradycji Radzieckiego naruszającą powagę sądu, korzystając z możliwości technicznej do dokonywania moderacji wypowiedzi nadanej mu w związku z pełnioną funkcją publiczną.

Prefekt Generalny działając w roli oskarżyciela publicznego zarzucił oskarżonemu popełnienie w zamiarze bezpośrednim przestępstwa z art. 40 ust. 8 k. s., tj. że chciał naruszyć zakaz wynikający z kary więzienia.

Koronnym argumentem oskarżonego jest niewyczerpanie znamion przestępstwa określonego w art. 40 ust. 8 k. s., tj. stwierdzenie, że funkcjonariusz publiczny nieodbywający kary więzienia nie może być adresatem tego czynu zabronionego. Prefekt Generalny, nie przedstawiając argumentacji prawnej, podtrzymał oskarżenie.

Sąd ustalił, że doszło do naruszenia zakazu wynikającego z kary więzienia. W toku postępowania udowodniono i stwierdzono praktykę wyłącznej kompetencji składu orzekającego i organów Sądu Koronnego do moderacji wypowiedzi na sali sądowej. Niewątpliwe więc staje się przekroczenie uprawnień przez prefekta Mandragoratu Wandystanu działającego jako organ administracji, wobec braku jego kompetencji do moderowania wypowiedzi na sali rozpraw.

Takie przekroczenie uprawnień – choć nie rażące – nie zasługuje na ochronę, ponieważ prefekt – organ administracji publicznej będący odpowiednikiem służb policyjnych – ma prawa przestrzegać, nie je łamać. Sąd stwierdził, że oskarżony nie działał w błędzie co do bezprawności czynu (error iuris; patrz: dalsza część uzasadnienia).

Do momentu wydania niniejszego wyroku nie pojawiły się żadne orzeczenia dokonujące wykładni art. 40 ust. 8 ani przepisów dot. kary więzienia i jej istoty. Sąd zwraca uwagę, że funkcjonariusz publiczny pełniący obowiązki związane z ochroną litery prawa nie może się tłumaczyć jego łamaniem nieznajomością prawa. Ignorantia iuris nocet, non excusat.

Nie stanowi wiarygodnego wytłumaczenia niedawne powierzenie funkcji. Oskarżony nie dochował należytej staranności w wypełnianiu obowiązków – miał bowiem możliwość konsultacji słuszności swoich działań. Jednakże, przepis art. 40 ust. 8 sprawia trudności interpretacyjne. Przepisy prawa karnego powinny ściśle określać znamiona czynu zabronionego, co w tym przypadku nie ma miejsca. Z tego powodu sąd uznał za zasadne przyjąć, że oskarżony nie chciał popełnić przestępstwa, bezpodstawnie przypuszczając, że wypełnienia znamion czynu zabronionego uniknie, łamiąc zasady ostrożności i racjonalnego oraz odpowiedzialnego zachowania się (lekkomyślność).

Niedoskonałość i niejasność sarmackiego prawa chroni więc, w tym konkretnym przypadku, od surowszej odpowiedzialności karnej.

Sąd uznał za zasadne wymierzenie kary więzienia w maksymalnej wysokości w zawieszeniu na trzy miesiące. Zdaniem sądu, wcześniejsze postępowanie (niekaralność) oskarżonego daje rękojmię przestrzegania prawa w przyszłości. Za niezasadne uznano więc stosowanie kary izolacyjnej, którą warunkowo zawieszono, obok niej wymierzając karę o mniejszej dotkliwości – karę dodatkową grzywny w wysokości 100 000 libertów.

Uzasadnienie prawne:

  1. Sąd, aby ustalić czy dopuszczalne jest zastosowanie normy art. 40 ust. 8 wobec oskarżonego dokonał wykładni przepisu Ustawy — Kodeks sprawiedliwości.

    Analizowany przepis jest normą powszechnie obowiązującą konstytuującą przestępstwo powszechne (ogólnosprawcze), nie indywidualne, jak podnosi oskarżony. Należy przyznać rację oskarżycielowi publicznemu, który podniósł, że czyn określony w art. 40 ust. 8 k. s. może być popełniony przez każdą osobę zdolną do ponoszenia odpowiedzialności prawnokarnej, tj. każdego mieszkańca Księstwa Sarmacji, wyłączając Księcia, któremu Konstytucja przyznaje bezwzględny przywilej nietykalności osobistej.

    Przestępstwo naruszania lub omijania zakazów wynikających z kary więzienia może odnosić się nie tylko do skazanego na karę wolności, lecz do każdej innej osoby, która swoim działaniem wyczerpuje znamiona przepisu karnego. Przepis nie zawiera wyliczenia czynów stanowiących naruszenie zakazu więzienia, posługuje się pojęciem niedookreślonym „naruszenia lub omijania zakazów wynikających z kary więzienia”.

    Sąd ustalił, że z kary więzienia wynikają dwa generalne zakazy:
    1. zakaz wypowiedzi i interakcji społecznych skazanego (prawem przewidziany wyjątek stanowi dopuszczalność wypowiedzi w wydzielonym dziale Forum Centralnego),
    2. zakaz publikacji wypowiedzi oskarżonego przez osoby postronne – za wyjątkiem osób, które publikują wypowiedzi oskarżonego w związku z pełnioną funkcją publiczną.

    Kara więzienia w sarmackim prawie, aby nie tylko była skuteczna, ale miała w ogóle sens, musi mieć charakter zupełnie izolacyjny. Kodeks sprawiedliwości przewiduje różne formy zastępcze dla kary izolacyjnej więzienia – np. karę dodatkową grzywny, którą można w przewidzianych prawem wypadkach zastosować zamiast izolacji skazanego za przestępstwo od reszty społeczeństwa. Kara więzienia jednak – jest karą szczególnie dotkliwą, ustawodawca stanowi ją m. in. po to, aby dać skazanemu na nią czas na przemyślenie swojego niezgodnego z prawem postępowania. Nie odniosłaby swojego skutku, gdyby można ją było bezkarnie omijać wyręczając się osobą trzecią.

    Niewłaściwy jest argument oskarżonego, że przepis art. 40 ust. 8 Kodeksu sprawiedliwości nie może być stosowany do osoby, wobec której niewykonywana jest kara więzienia.

  2. Akceptacja wypowiedzi skazanego na sali rozpraw przez osobę nieuprawnioną – prefekta, jest przekroczeniem uprawnień przyznanych organowi administracji publicznej przez ustawę Sejmu o prefektach.

    W toku postępowania ustalono istnienie zwyczaju wyłącznej kompetencji składu organów sądowych do moderacji wypowiedzi w gmachu sądu.

  3. Konstrukcja błędu co do prawa w ustawodawstwie sarmackim

    Kodeks sprawiedliwości nie zawiera dosłownego powtórzenia postanowień art. 30 k. k. (tj. error iuris). Art. 27 k. s. zawiera wyliczenie okoliczności wyłączających odpowiedzialność karną – obronę konieczną, działanie w stanie wyższej konieczności, błąd co do okoliczności wyłączających bezprawność, materialny immunitet książęcy. Zdaniem sądu, istnieje jednak okoliczność wyłączają odpowiedzialność karną w przypadku popełnienia błędu co do bezprawności czynu, pomimo nie zamieszczenia odpowiedniego przepisu explicite w przepisach kodeksu. Taką wykładnię potwierdza brzmienie art. 48 ust. 1 Konstytucji Księstwa Sarmacji.

    W przedmiotowej sprawie sąd uznał za zasadne przytoczyć opinię doktryny polskiego prawa karnego co instytucji wyrażonej w art. 30 k. k.

    1. „Błąd co do oceny prawnej czynu może polegać na przyjęciu wadliwej interpretacji przepisu i braku świadomości, że sądy stosują inną wykładnię. Przyjęcie wadliwej interpretacji może prowadzić do wniosku, że zakaz wynikający z normy sankcjonowanej nie odnosi się do określonego stanu faktycznego. Dotyczyć to może także błędnego przyjęcia, że dany stan faktyczny wypełnia znamiona okoliczności wyłączającej bezprawność czynu (kontratypu) (…) Warunkiem przypisania sprawcy winy jest rozpoznawalność bezprawności czynu. Oznacza to, że gdy dla sprawcy czynu bezprawność jest nierozpoznawalna, należy uznać jego nieświadomość bezprawności za usprawiedliwioną. Usprawiedliwiona nieświadomość wyłącza winę sprawcy czynu bezprawnego i tym samym wyłącza przestępność takiego czynu.” – A. Zoll.
    2. „Dokonywana ocena [bezprawności czynu] nie może jednak ograniczać się do "wiedzy powszechnej", lecz musi się opierać na zindywidualizowanej ocenie, czy konkretny sprawca, w konkretnych okolicznościach, mógł sobie uświadomić bezprawność przedsięwziętego czynu. Za warunek minimum trzeba uznać prawidłową promulgację aktu prawnego, którego normę sprawca naruszył (…). Poszukując kryteriów usprawiedliwienia albo nieusprawiedliwienia nieświadomości sprawcy co do bezprawności popełnionego czynu, jedni autorzy odwołują się do kryterium tzw. wzorcowego obywatela, stawiając pytanie, czy taki "wzorcowy obywatel", mając analogiczną wiedzę i doświadczenie, w analogicznej sytuacji rozpoznałby bezprawność czynu (…). Inni wskazują na kryteria przedmiotowo-podmiotowe, tj. powinność posiadania informacji o bezprawności czynu oraz indywidualnie ocenianą możliwość uniknięcia błędu w postaci nieświadomości bezprawności. Trzeba uznać, że to drugie z przedstawionych stanowisk jest trafne, a to ze względu na indywidualny charakter odpowiedzialności karnej.” – A. Marek.
    3. "Nie można skutecznie powoływać się na niezawinioną nieznajomość prawa, jeżeli z ustalonych faktów wynika, że sprawca nie tylko nie starał się w sposób należyty zapoznać z obowiązującym uregulowaniem, choć miał możność to uczynić u przedstawicieli właściwych organów, ale wręcz w sposób wyraźny z takiej możliwości zrezygnował". – wyrok SN z 3 lutego 1997 r. (II KKN 124/96).

  4. Art. 40 ust. 8 Kodeksu sprawiedliwości nie wymienia enumeratywnie czynów zabronionych przez ustawę.

    Skład orzekający w sprawie płacze na tę okoliczność rzewnymi łzami.

Wobec powyższego, należało orzec jak w sentencji.
Daniel Chojnacki książę-senior, hrabia Przepadu
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Piotr_II_Grzegorz 1 lut 2013, o 10:41

Przypominam o możliwości odwołania się w terminie 7 dni od wydania wyroku.
Piotr II Grzegorz
książę senior
http://zlotawolnosc.pl
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Michaelus 1 lut 2013, o 23:08

Sadzie,

Informuję, że skorzystam z prawa do odwołania się od wyroku.
Michał Michaelus - filatelista, sportowiec, gość z Mandragoratu
Obrazek
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Michaelus 3 lut 2013, o 20:58

Sądzie,

Składam wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy w całym zakresie. Nie zgadzam się z żadnym z punktów wyroku.
Michał Michaelus - filatelista, sportowiec, gość z Mandragoratu
Obrazek
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Piotr_II_Grzegorz 13 lut 2013, o 15:12

I. Niniejszym ogłaszam regencję na czas wydanie niniejszego wyroku i w celu jego wydania, przy czym wyznaczam na regenta Tomasza Hugona Paca-Karakachanowa,

II. Ogłaszam wyrok, sporządzony i podpisany przez regenta wraz z uzasadnieniem
(załącznik)

III. Postanawiam o zakończeniu regencji.

Powyższe podyktowane jest potrzebą zapewnienia bezstronnego sądu w sprawie. Wybór I Asesora wydaje się naturalnym.

Załącznik


Wyrok w imieniu Księstwa Sarmacji

Książę, w imieniu którego orzeka regent, po rozpoznaniu w wyniku odwołania, sprawy oskarżonego Michaela mar. Michaelusa uznanego za winnego tego, że
„dnia 15 stycznia 2013 roku o godzinie 23:54 na Forum Centralnym, w dziale urzędowym Sądu Koronnego, korzystając z systemowej możliwości akceptowania wypowiedzi osób moderowanych, wbrew przyjętemu zwyczajowi, zgodnie z którym moderowania w dziale urzędowym Sądu Koronnego dokonują członkowie tegoż sądu, zezwolił na zaakceptowanie wypowiedzi Prezerwatywa Tradycji Radzieckiego zamieszczonej z godziny 18:37, wiedząc iż wypowiedź ta naruszała powagę sądu oraz wiedząc iż Prezerwatyw Tradycja Radziecki jest pozbawiony wolności, chcąc tym samym umożliwić skazanemu na karę porządkową uniknięcie faktycznej dolegliwości kary i umieszczenie wypowiedzi naruszającej powagę sądu”,
tj. o czyn z art. 40 ust. 8 Ustawy – Kodeks sprawiedliwości:

uchyla wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Koronnemu do ponownego rozpoznania

UZASADNIENIE
W ocenie Księcia należy ponownie rozważyć czy rzeczywiście udowodniono w niniejszej sprawie fakt istnienia praktyki, w toku rozprawy nazywanej zwyczajem, wyłącznej kompetencji składu orzekającego i organów Sądu Koronnego do moderacji wypowiedzi na sali sądowej. Uważamy, że nie udowodniono jedynie praktykę tego, że dotychczas wykonywali to sędziowie składu orzekającego i organów Sądu Koronnego, a w żadnym wypadku nie udowodniono ich wyłącznej kompetencji w tym zakresie. Uważamy, że moderowania (dopuszczania, publikowania) wypowiedzi osób osadzonych mieści się w pojęciu „wykonywania wyroków sądu”, a to są kompetencje prefektury.
Oczywiście nie powinno być to dopuszczalne na rozprawach, jednak nie można stwierdzić, aby było to wprost, czy nawet dorozumianie zabronione. Z pewnością jest to luka w wewnętrznych regulacjach działania Sądu.
Działaniom Oskarżonego, jako funkcjonariusza publicznego, nie można także przypisać zamiaru popełnienia czynu. Słusznie sąd wydający uchylony wyrok, uznał za zasadne przyjąć, że oskarżony nie chciał popełnić przestępstwa. Jednak naszym zdaniem niesłusznym było uznać za bezpodstawnie jego przypuszczenie (przekonanie), że wypełnia znamion czynu zabronionego oraz że łamie zasady ostrożności i racjonalnego oraz odpowiedzialnego zachowania się. Działał on w uprawnionym przeświadczeniu, że wypełnia jedynie swoje obowiązki służbowe, a w świetle tego, że naszym zdaniem nie udowodniono „wyłącznej kompetencji składu orzekającego i organów Sądu Koronnego do moderacji wypowiedzi na sali sądowej”, nie można twierdzić, że udowodniono, iż Oskarżony dopuścił się zaniedbania polegającego na niesprawdzeniu zasad udostępniania wypowiedzi osadzonych w Gmachu Sądu.
Niewątpliwie jednak wypowiedź dopuszczona przez Oskarżonego, godziła w powagę sądu. I tutaj Oskarżony nie dotrzymał należytej staranności. Autor przedmiotowej wypowiedzi, za podobne zwroty, w tej samej rozprawie, został już ukarany za naruszanie powagi sądu. W świetle tego, Oskarżony jako funkcjonariusz publiczny, nie mógł się powoływać na własne przeświadczenie, że według niego wypowiedź nie godziła w powagę sądu.

Skład dla ponownego rozpoznania zostanie wyznaczony w najbliższych dniach.
Piotr II Grzegorz
książę senior
http://zlotawolnosc.pl
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Hugo 25 lut 2013, o 10:58

Działając z upoważnienia Jego Książęcej mości, wyznaczam do składu JKW Michała Feliksa, jako przewodniczącego, oraz ad hoc Michała v-hr. Kiełbasę-Krakowskiego jako asesora.
Tomasz Ivo Hugo
Książę Senior, król-senior Baridasu
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Kościół Diuczej Wiary
Starosarmacja
 

Re: Korona v. Michaelus

Postprzez Mikołaj Jan 27 kwi 2013, o 11:18

Ze względu na utratę obywatelstwa sarmackiego przez dotychczasowych członków składu, wyznaczamy do ponownego rozpoznania sprawy do składu ad hoc Karolinę diuczessę von Lichtenstein jako przewodniczącą i ad hoc Michaela diuka von Lichtenstein jako asesora.
(—) Mikołaj Jan
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
 

Poprzednia stronaNastępna strona

Powrót do Sąd Koronny

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 0 gości