Strona 1 z 1

Zażalenie na postanowienie w sprawie TK KN 18/01/03

PostNapisane: 4 sty 2018, o 18:05
przez Michal_Feliks
DO MARSZAŁKA TRYBUNAŁU KORONNEGO

Niniejszym, w imieniu wnioskodawców, składam zażalenie na postanowienie przewodniczącego składu w sprawie TK KN 18/01/03.


Przewodniczący składu odmówił zabezpieczenia wniosku poprzez zawieszenie wykonalności zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając decyzję, przewodniczący składu orzekł: "Prawo Księstwa Sarmacji nie przewiduje możliwości zabezpieczenia powództwa poprzez postanowienie o zawieszeniu mocy obowiązującej aktu. Zdaniem Trybunału nadużyciem byłoby powołanie się na przepisy prawa realnego, które dają taką możliwość sądowi; Trybunał działa w granicach prawa Księstwa Sarmacji."

Żądanie wnioskodawców nie dotyczyło przepisów prawa realnego; postanowienie o zabezpieczeniu wniosku można, a w niektórych przypadkach należy, wydać na podstawie przepisów prawa Księstwa Sarmacji. Jest takim prawem sarmacka Konstytucja. Art. 1 ust. 1 Konstytucji mówi: "Księstwo Sarmacji jest wolnym państwem, którego celem jest ochrona, obrona i popieranie wolności w obrębie jego granic". Art. 2 ust. 1 stanowi z kolei, że Konstytucja stanowi najwyższe źródło obowiązującego prawa.

Prawo stanowione Sarmacji nie obejmuje wyczerpująco wszystkich stosunków społecznych. Nie ma tu bowiem tak znacznego zapotrzebowania na złożone i wszechogarniające normy jak w życiu realnym. Nie da się też przewidzieć wszystkich dziedzin życia wymagających unormowania; często potrzeba zastosowania jakichkolwiek norm pojawia się tylko raz, i spisywanie zasad jej dotyczących nie ma po prostu sensu. W niektórych sytuacjach taka potrzeba w ogóle może się nie pojawić.

Interpretacja wskazanych przeze mnie przepisów Konstytucji nakazuje w sytuacjach wątpliwych zawsze rozstrzygać na korzyść obywatela. W sytuacjach nieunormowanych umożliwia rozstrzyganie w ochronie praw i wolności nawet wtedy, kiedy brak stanowionego przepisu - na podstawie zasad wywodzonych z przywołanych artykułów Konstytucji. Jest to niemożliwe tylko, jeśli dana materia jest szczegółowo unormowana, a orzeczenie na korzyść obywatela byłoby zabronione przez stanowiony przepis (wówczas wnioskodawca może co najwyżej szukać uznania przez Trybunał niezgodności danego przepisu z Konstytucją).

Prawo do kandydowania w wyborach Księcia oraz do zgodnego ze statusem społecznym (a więc głosem o odpowiedniej wadze) głosowania w wyborach Księcia (obu tych praw wnioskodawcom odmówiono) stanowią jedne z najważniejszych praw politycznych przysługujących Sarmatom. Rozpoczęcie elekcji przez zakończeniem niniejszego postępowania zniweczy możliwość efektywnej ochrony tych praw. Orzeczenie Trybunału na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów Konstytucji jest - wbrew twierdzeniom przewodniczącego składu - możliwe, a w opinii wnioskodawców, jest - na gruncie przywołanych przepisów Konstytucji - obowiązkiem Trybunału.

Z powyższych powodów niniejsze zażalenie wnioskodawcy uznają za uzasadnione i wnoszą o wydanie przez Marszałka Trybunału postanowienia o zabezpieczeniu wniosku przez zawieszenie mocy obowiązującej spornego postanowienia z 10 grudnia 2017 r. o zarządzeniu wyborów Księcia, oraz następujących postanowień Książęcej Komisji Wyborczej, w tym zarządzającego wybory na termin 5-7 stycznia 2018.

(-) Defloriusz Dyman Wander
(-) Mikołaj Torped (z up.)

Re: Zażalenie na postanowienie w sprawie TK KN 18/01/03

PostNapisane: 4 sty 2018, o 23:13
przez Roland
Obrazek
MARSZAŁEK TRYBUNAŁU KORONNEGO
Roland Heach-Romański
Eldorat, 4 stycznia 2018 roku


Jego Książęca Wysokość
Defloriusz Dyman Wander


Jaśnie Oświecony
Mikołaj Torped


Herb mały Księstwa Sarmacji

Nagłówek
Na podstawie art. 42 §3 Ustawy Sejmu nr 317 z dnia 4 lutego 2017 r. - Kodeks postępowania przed Trybunałem Koronnym (Dz. P. poz. 9186, z póź. zm.), w związku z art. 32h Konstytucji Księstwa Sarmacji z dnia 24 stycznia 2011 roku (Dz. P. poz. 8360, tekst jedn.)

postanawiam

utrzymać w mocy Postanowienie Przewodniczącego Składu Orzekającego z dnia 4 stycznia 2018 roku w sprawie o nr post. sąd.: TK KN 18/01/03.

uzasadnienie

Dnia 4 stycznia 2018 roku na ręce Marszałka Trybunału Koronnego wnioskodawcy: Defloriusz Dyman Wander oraz Mikołaj Torped (z up.) wnieśli zażalenie na postanowienie Przewodniczącego Składu Orzekającego z dnia 4 stycznia 2018 roku w sprawie o nr post. sąd.: TK KN 18/01/03 i zawnioskowali o jego uchylenie oraz uczynienie zadość wnioskowi stawianemu w apelacji, tj.: o zabezpieczenie postępowania sądowego poprzez zawieszenie mocy obowiązującej Postanowienia Regenta w sprawie zarządzenia wyborów Księcia z dnia 10 grudnia 2017 roku (Dz. P. poz. 9766, tekst jedn.).

W uzasadnieniu zażalenia wnioskodawcy podnieśli, że nie zgadzają się z opinią Przewodniczącego Składu Orzekającego jakoby prawo Księstwa Sarmacji nie przewidywało możliwości zabezpieczenia powództwa poprzez postanowienie o zawieszeniu mocy obowiązującej aktu, a zdaniem Trybunału nadużyciem byłoby powołanie się na przepisy prawa realnego, które dają taką możliwość sądowi oraz, że Trybunał działa w granicach prawa Księstwa Sarmacji. Wnioskodawcy przywołali na potwierdzenie swego stanowiska przepisy Konstytucji Księstwa Sarmacji: art. 1 i art. 2. Poza tą argumentacją wnioskodawcy uzasadniali jak w aktach sprawy.

Marszałek Trybunału Koronnego pragnie zauważyć, że w sytuacji kiedy w Konstytucji Księstwa Sarmacji brak jest mowy o zasadzie państwa prawa generalnie organy władzy publicznej nie powinny wydawać decyzji negatywnych uzasadniając, że brak jest podstawy prawnej do podjęcia określonej czynności. Niemniej, ma to zastosowanie w sytuacjach kiedy organ władzy publicznej musi podjąć kwestię, która nie jest regulowana prawem stanowionym. Tryb i zasady działania Trybunału Koronnego oraz tryb i zasady procedowania spraw i postępowań sądowych przed Trybunałem Koronnym określa i definiuje Kodeks Postępowania przed Trybunałem Koronnym. Czyni to w sposób kompleksowy i wiążący dla Trybunału Koronnego. Fakt, że ustawodawca nie przewidział instytucji zabezpieczenia jako narzędzia do dyspozycji Trybunału w czasie rozprawy nie uprawnia Trybunału do wprowadzania takiej instytucji w sposób uznaniowy, szczególnie, że co do zasady Trybunał Koronny nie ma mocy stanowienia prawa.

Marszałek Trybunału Koronnego nie podziela też stanowiska, że instytucja zabezpieczenia wynika wprost z art. 1 i art. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji. Przepisy te są normami generalnymi i zbyt ogólnymi by wywodzić z nich prawo do stosowania przepisów nie znanych w sarmackim porządku prawnym. Takie wywiedzenie byłoby w ocenie Marszałka Trybunału działalnością prawotwórczą Trybunały Koronnego, a taka działalność nie leży w kompetencjach Trybunału, za wyjątkiem spraw ustrojowych (jako postępowań szczególnych i w niezwykle zawężonym zakresie - ustalania wykładni przepisów prawa stanowionego). Byłoby to też niezwykle niebezpiecznym precedensem umożliwiającym Trybunałowi wprowadzanie do porządku prawnego Księstwa instytucji przenoszonych ze świata realnego, które nie mają odzwierciedlenia w prawie Księstwa.

Co więcej wnioskodawcy powołując się na w/w przepisy Konstytucji Księstwa Sarmacji dają do zrozumienia, że instytucję zabezpieczenia (zastosowaną w sprawie nie będącej postępowaniem wynikającym ze stosunków cywilnoprawnych) należy utożsamiać z narzędziem służącym do obrony praw obywatelskich. Marszałek Trybunału Koronnego nie znajduje tej argumentacji jako zasadnej, zauważając że środkiem obrony praw obywatelskich w tym konkretnym postępowaniu mogłoby być wnoszenie o uznanie nieważności wyboru Księcia - taki instrument prawny jest bowiem zdefiniowany w sarmackim systemie prawnym.

Marszałek Trybunału Koronnego zauważa też, że przede wszystkim Trybunał winien stać na straży stabilności systemu prawnego Księstwa Sarmacji oraz praw i wolności obywateli. Zawiera się w tym respektowanie zasady domniemania zgodności aktów prawnych (tu:) wykonawczych z aktami prawnymi normatywnymi, w tym z Konstytucją. W sytuacji, kiedy Postanowienie Regenta w sprawie zarządzenia wyborów Księcia nie zostało uznane za niezgodne z aktem prawnym normatywnych, w tym z Konstytucją, na drodze prawomocnego wyroku sądu, udzielenie wnioskodawcom zabezpieczenia w postaci zawieszenia mocy stanowiącej postanowienia ową zasadę domniemania łamałoby.

W związku z powyższym należało postanowić jak w sentencji.


Obrazek
Marszałek Trybunału Koronnego