Forum Centralne

Wspólne forum Księstwa Sarmacji i jego prowincji

Przejdź do zawartości

W przypadku problemów z zalogowaniem usuń ciasteczka.

TK U 17/06/20 |Wniosek o dokonanie wykładni

W tym dziale zarchiwizowano postępowania w sprawach ustrojowych

Moderator: Trybunał Koronny: przewodniczący

Re: TK U 17/06/20 |Wniosek o dokonanie wykładni

Postprzez kaxiu 3 lip 2017, o 21:42

Wyrok zostanie ogłoszony o godzinie 23:15.
Wojciech Hergemon
Miejsce pobytu: Bieszczady.

Dobrym gospodarzem jest nie ten, kto w rok garścią zboża zapełni spichlerz, lecz ten, kto w rok garścią monet zapełni skarbiec ~John Keynes

Dajcie biednemu worek złota, a nabawi się przepukliny, dajcie bogatemu, a gospodarka rozkwitnie ~John Keynes
Avatar użytkownika
Trybunał Koronny
Królestwo Teutonii
 

Re: TK U 17/06/20 |Wniosek o dokonanie wykładni

Postprzez kaxiu 3 lip 2017, o 22:20

Numer postępowania: TK U 17/06/20

Herb wielki Księstwa Sarmacji

Nagłówek: „Wyrok w imieniu Księstwa Sarmacji”
Trybunał Koronny w składzie:
  • ATK Wojciech Hergemon (przewodniczący)
  • MTK Vanderlei Bouboulina-à-la-Triste
  • ATK Paviel Gustolúpulo
  • ATK Roland Heach-Romański

rozpoznawszy na wniosek Jego Książęcej Mości Tomasza Ivo Hugona sprawę o wykładnię art. 7 ust. 2 ustawy konstytucyjnej z dnia 27 października 2016 roku o Sejmie Wielkim (Dz. P. Poz. 8980 ze zm.) – odpowiedzi na pytanie czy w wyniku przeprowadzonego referendum na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy konstytucyjnej o Sejmie Wielkim, którego odpowiedź na pytanie o przedłużenie obowiązywania tej ustawy konstytucyjnej jest negatywna, ustawa konstytucyjna o Sejmie Wielkim przestała obowiązywać z chwilą obwieszczenia o wynikach referendum, a co za tym idzie – Sejm Wielki został rozwiązany?



rozstrzygniecie


w wyniku przeprowadzonego referendum na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy konstytucyjnej o Sejmie Wielkim, którego odpowiedź na pytanie o przedłużenie obowiązywania tej ustawy konstytucyjnej jest negatywna, ustawa konstytucyjna o Sejmie Wielkim nie przestała obowiązywać z chwilą obwieszczenia o wynikach referendum, a co za tym idzie - Sejm Wielki nie został rozwiązany.



uzasadnienie


Wnioskiem z dnia 20 czerwca 2017 r. Jego Książęca Mość Tomasz Ivo Hugo zwrócił się do Trybunału Koronnego o dokonanie wykładni prawa, a to art. 7 ust. 2 ustawy konstytucyjnej o Sejmie Wielkim, która sprowadzała się do udzielenia odpowiedzi na pytanie – czy negatywny wynik referendum za utrzymaniem Sejmu Wielkiego powoduje ex lege uchylenie wskazanej ustawy. Wnioskodawca wskazał, że w jego ocenie w istocie tak jest, bowiem do takiego wniosku prowadzić musi wykładnia celowościowa i funkcjonalna przepisu, a nadto położył nacisk na intencje ustawodawcy widoczne w toku debaty w Sejmie. Jednocześnie zaznaczył, że Konstytucja nie przewiduje takiej możliwości, zatem badany przepis stanowi lex specjalis względem rozdziału IV Konstytucji.

Do sprawy przystąpił Kanclerz Księstwa Sarmacji oraz Król Królestwa Teutonii. Kanclerz podkreślił, że kluczowe jest ustalenie woli ustawodawcy i nie można posługiwać się jedynie jednym sposobem dokonania wykładni. Z tego też względu Kanclerz powołał się na zamiary autorów ustawy, i podkreślił, że autor projektu uważa ustawę za uchyloną. Jednocześnie powołał się na postulat racjonalnego ustawodawcy, wskazując, że oczywiste jest, iż taki jest oczekiwany skutek ustawy, gdyż inaczej nie byłoby Sejmu. W ocenie Kanclerza, skoro prawie nikt nie protestował przy zarządzeniu wyborów to słuszne jest uznanie ustawy za uchyloną, a więc udzielenie odpowiedzi pozytywnej.

Król Królestwa Teutonii wskazał na szereg elementów, podkreślając że udzielenie odpowiedzi negatywnej pozostaje w pełnej zgodzie z ars lege, jednakże jednocześnie wskazał, iż technika prawodawcza w przypadku badanej ustawy była nietypowa, a wiedza prawna społeczeństwa jest dość niska. Nadto podkreślił, że udzielenie odpowiedzi pozytywnej problem definitywnie rozwiąże – stąd też wskazał, że odpowiedź pozytywna jest najsłuszniejsza.

Trybunał Koronny zważył co następuje.

Trybunał w sprawie ustrojowej dokonuje wykładni przepisu prawa w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Jednocześnie Trybunał nie jest uprawniony do uwzględniania innych czynników, takich jak m.in. wola określonych grup społecznych, czy też stabilność sceny politycznej. Czynniki te pozostają domeną władzy ustawodawczej, która kierując się nastrojami społecznymi modyfikuje porządek prawny. Trybunał nie jest jednakże uprawniony do modyfikacji istniejących przepisów, a jedynie do ich wykładni i stwierdzenia zgodności z przepisami wyższego rzędu. Z uwagi na charakter przepisu (ustawa konstytucyjna) Trybunał dokonując jego wykładni ograniczony był jedynie do analizy przepisów Konstytucji oraz badanej ustawy konstytucyjnej.

Jednocześnie w ocenie Trybunału prawidłowo dokonana wykładnia prowadzić musi zawsze do takiego samego rezultatu – nie istnieją zatem różne konkurencyjne metody wykładni, a jedynie określone narzędzia, które użyte łącznie prowadzą do prawidłowej wykładni przepisu. Podkreślenia wymaga, że nie jest konieczne użycie wszystkich możliwych narzędzi, wystarczające jest uzyskanie stanu rzeczy, w którym dokonana wykładnia nie budzi już wątpliwości. Co istotne, Naród w referendum głosował jedynie za tym, czy jest za utrzymaniem status quo, a w przypadku negatywnej odpowiedzi (co nastąpiło) – nie wskazał jaki stan prawny jest oczekiwany.

Badając analizowany przepis Trybunał stwierdził, że brak jest w nim jakiejkolwiek normy przemawiającej za uchyleniem ustawy z chwilą ogłoszenia negatywnych wyników referendum, takiej normy nie ma także w żadnym innym z przepisów znajdujących zastosowanie. Do takiego stwierdzenia nie trzeba korzystać z narzędzia tzw. językowej (czy też literalnej) wykładni, bowiem widać to gołym okiem.

Również narzędzia wykładni celowościowej i funkcjonalnej nie przemawiają w ocenie Trybunału za dokonaniem odmiennej wykładni – wskazać bowiem należy, że badając cel i funkcję przepisu czynić należy to w oparciu o badany system prawny. Skoro sarmacki system prawny w ogóle nie przewiduje uchylenia ustawy w drodze referendum (przepisy rozdziału IV Konstytucji), to nie sposób argumentować, że celem lub funkcją przepisu może być doprowadzenie do skutków systemowi nieznanych. Nie ma żadnej wątpliwości, że racjonalny ustawodawca, gdyby przewidywał takie skutki – wprowadziłby stosowne normy prawa.

Krytyki w ocenie Trybunału nie znosi także kierowanie się wypowiedziami autora projektu, istotne znaczenie może mieć co najwyżej treść debaty organu ustawodawczego – Sejmu. W tym wypadku Trybunał stwierdził, że skutki referendum nie zostały w toku debaty wskazane wprost, co tylko utwierdza w przekonaniu, że wolą ustawodawcy nie była modyfikacja systemu prawnego w zakresie skutków referendum. Nie można także zgodzić się z twierdzeniem, że brak oczekiwanych przez wnioskodawcę przepisów "wykonawczych" stanowi lukę prawną, bowiem żaden z przepisów rangi konstytucyjnej nie wskazuje konieczności ich istnienia.

Trybunał podkreśla, że zgodnie z zasadą racjonalnego prawodawcy, jak nazwa wskazuje, prawodawca jest racjonalny – zatem nie pomija przepisów zmieniających w sposób istotny dotychczasowy ład prawny. Przyjęcie odmiennego stanowiska, a to ze prawodawca działając w sposób racjonalny dążył do zmiany zasad referendum i celowo takich przepisów nie wprowadził jest sprzeczne z zasadami logiki. Jednocześnie twierdzenie, że działając racjonalnie prawodawca o tak istotnych przepisach zapomniał jest wewnętrznie sprzeczne.

Na marginesie powyższego wywodu Trybunał podkreśla, że stosując zbędne w tym przypadku narzędzia wykładni – chociażby wykładnię historyczną dojść należy do takich samych wniosków. Jednocześnie Trybunał podkreśla, że system uchylania aktów prawa w oparciu o referendum należy w europejskiej kulturze prawnej do rzadkości i w pełni rozwinięty jest jedynie w Konfederacji Szwajcarskiej, gdzie naród poprzez referenda zastępuje centralny sąd konstytucyjny. Te wszystkie względy sprawiają, że w ocenie Trybunału prawidłowo dokonana wykładnia powoływanego przepisu prowadzić może tylko i wyłącznie do odpowiedzi negatywnej na pytanie postawione przez wnioskodawcę.

Co istotne, udzielenie odpowiedzi negatywnej, wbrew twierdzeniom uczestników postępowania nie wywołuje negatywnych skutków społecznych, politycznych itd., a wręcz przeciwnie – takie rozwiązanie zapewnia zdecydowanie większą stabilność państwa niż w przypadku niejako "zlikwidowania" całej władzy ustawodawczej w momencie ogłoszenia wyników referendum.

Dlatego też postanowienia w przedmiocie zarządzenia wyborów do Sejmu są nieważne, bowiem brak było w chwili ich wydania obowiązującej podstawy prawnej, a natomiast rolą Sejmu Wielkiego jest określenie woli narodu odnośnie tego, czego oczekuje w zamian za Sejm Wielki (Trybunał nie widzi przepisów przesądzających o konieczności powrotu do wcześniejszej formuły Sejmu) i wprowadzenie niezbędnych zmian w porządku prawnym Księstwa. Niewątpliwie funkcja ta jest zastrzeżona dla organu ustawodawczego i w państwie prawa pozostaje poza zasięgiem władzy sądowniczej.

Trybunał jednocześnie wskazuje, że treść rozstrzygnięcia zapadła w wyniku powtórnego głosowania składu orzekającego – przy czym z uwagi na parzystą liczbę członków składu decydujący był głos przewodniczącego. Do orzeczenia zostaje załączone wspólne zdanie odrębne przegłosowanych asesorów.


ZDANIE ODRĘBNE

Zdanie odrębne członków składu orzekającego – ATK Rolanda Heacha-Romańskiego oraz ATK Paviela Gustolúpulo:

Na podstawie art. 35 § 3 Ustawy Sejmu nr 317 – Kodeks postępowania przed Trybunałem Koronnym z dnia 4 lutego 2017 r. (t.j. Dz. P. poz. 9186) zgłaszamy zdanie odrębne od całości wyroku.

W naszej ocenie nie ulega wątpliwości, że przepis art. 7 ust. 2 Ustawy Konstytucyjnej o Sejmie Wielkim jest rzeczywistą luką prawną i w sposób ewidentny zawiera brak regulacji określonego zagadnienia (tu: mocy wiążącej referendum ws. przedłużenia obowiązywania w/w ustawy, implikującej określone skutki prawne) mimo woli ustawodawcy.

Badając treść całej ustawy jak i śledząc przebieg procesu legislacyjnego, prowadzącego do jej uchwalenia, należy wynieść, że intencją i wolą ustawodawcy było określenie okresu obowiązywania w/w ustawy na okres 6 miesięcy, po którym suweren w drodze referendum miał przedłużyć obowiązywanie w/w ustawy lub uchylić w/w ustawę. Brak regulacji tej procedury jest ewidentny, ale też w sposób niezaprzeczalny dowodzi o istnieniu rzeczywistej luki prawnej.

Podstawą interpretacji prawa jest zasada racjonalnego prawodawcy. Z zasady tej wynika dyrektywa interpretacyjna, że skoro prawodawca jest racjonalny to i jego akty normatywne są racjonalne. Należy więc udzielać takiej wykładni przepisów, aby nie stała się ona nieracjonalna, szczególnie według aktualnego stanu wiedzy, istniejących uwarunkowań i potrzeb społecznych. Wyrok zaprzeczający ewidentnej intencji racjonalnego prawodawcy, który popełnił rzeczywistą lukę prawną już w swych posadach jest nieracjonalny.

Wobec powyższego językowa wykładnia prawa w tej sprawie, w naszej ocenie, jest niewystarczająca, a nawet szkodliwa z punktu widzenia potrzeb społeczeństwa i woli suwerena. Odrzucenie wykładni pozajęzykowej, w naszej ocenie, w tej sprawie było błędem.

W niniejszej sprawie podzielamy stanowisko zarówno wnioskodawcy (Księcia Sarmacji) jak i uczestników zainteresowanych (Kanclerza Księstwa Sarmacji oraz Króla Teutonii). Przyjęcie wykładni literalnej, jako jedynej słusznej, jest oczywistym uchybieniem i świadomym odrzuceniem stanu faktycznego, skutków jej zastosowania oraz okoliczności niezwykle istotnych z punktu widzenia intencji, woli i stosunków społecznych.

W tej sprawie wystąpiły ważne racje co do odstępstwa od zasady wykładni prawa, że wszystkie przepisy prawa powinny być interpretowane literalnie i, w naszej ocenie, należało zastosować wykładnię rozszerzającą.

Właściwą wykładnią byłaby tutaj wykładnia funkcjonalna uwzględniająca celowość przepisu, fakt zaistnienia luki prawnej oraz konsekwencje społeczne i instytucjonalne udzielanej wykładni.

Wobec stanowiska wyrażonego powyżej nie zgadzamy się z sentencją wyroku i uważamy, że w niniejszej sprawie ustrojowej Trybunał Koronny powinien udzielić odpowiedzi twierdzącej.
Wojciech Hergemon
Miejsce pobytu: Bieszczady.

Dobrym gospodarzem jest nie ten, kto w rok garścią zboża zapełni spichlerz, lecz ten, kto w rok garścią monet zapełni skarbiec ~John Keynes

Dajcie biednemu worek złota, a nabawi się przepukliny, dajcie bogatemu, a gospodarka rozkwitnie ~John Keynes
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Trybunał Koronny
Królestwo Teutonii
 

Poprzednia strona

Powrót do Archiwum spraw ustrojowych

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

cron