Forum Centralne

Wspólne forum Księstwa Sarmacji i jego prowincji

Przejdź do zawartości

W przypadku problemów z zalogowaniem usuń ciasteczka.

TK U 16/12/21 (Wykładnia - miejsca publiczne)

W tym dziale zarchiwizowano postępowania w sprawach ustrojowych

Moderator: Trybunał Koronny: przewodniczący

Re: TK U 16/12/21 (Wykładnia - miejsca publiczne)

Postprzez anglov 31 gru 2016, o 18:20

Wysoki Trybunale,

ponieważ część uzasadnienia pojawiła się w pierwszym stanowisko w sprawie, tym razem wypowiem się krótko. Jak już wspomniałem – w mojej ocenie nie ma możliwości, ani tym bardziej konieczności ustalenia abstrakcyjnej wykładni miejsca publicznego, dla całego prawa Księstwa Sarmacji. Mozna wyznaczyć szereg kryteriów ułatwiających organowi publicznemu podjęcie decyzji, czy dane miejsce powinno być klasyfikowane jako publiczne, czy też nie. Nigdy takich kryteriów nie powinno się traktować jako kompletnych i absolutnych.

Skutkiem próby jednoznacznego określenia definicji miejsca publicznego może w ostateczności doprowadzić do powstania takich miejsc, które mimo iż logika nakazywałaby traktować jako publiczne, zgodnie z wykładnią, takimi nie będą. Podobnie mogą następować sytuacje odwrotne. Wbrew pozorom, definicja przez Trybunał miejsca publicznego może przysporzyć dodatkowych nieporozumień i niechęci społecznych. Z punktu widzenia społecznego znacznie lepszym rozwiązaniem jest każdorazowe rozpatrzenie wątpliwego przypadku przez Trybunał Koronny.

Z wyrazami szacunku
Andrzej Fryderyk
Król Teutonii
Andrzej Fryderyk
Były Król Teutonii
Obrazek
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
 

Re: TK U 16/12/21 (Wykładnia - miejsca publiczne)

Postprzez RCA 31 gru 2016, o 21:57

Wysoki Trybunale,

moje pytanie jest proste — jak interpretować umieszczone w wielu miejscach sarmackiego prawa określenie "miejsce publiczne", innymi słowy czym jest owo miejsce publiczne i jak winny się zachowywać stosowne władze i stosowne organy, by przepisów wzmiankowanych nie naruszać. Dziś jest to nie jasne, i rodzi trudności, problemy i kontrowersje.

Nie jest moim celem określanie dziś katalogu miejsc publicznych, ale chciałbym by Wysoki Trybunał dokonał wiążącej wykładni wzmiankowanych przepisów w taki sposób, by dalsza ich interpretacja nie budziła kontrowersji.

Nie może zatem być tak jak proponuje Jego Królewska Wysokość Król Teutonii, że organy mające problem z określeniem co jest, a co nie jest, miejscem publicznym Księstwa Sarmacji, będą każdorazowo zwracać się do Wysokiego Trybunału z prośbą o stosowne określenie. To rodzi całą górę niepożądanych sytuacji, ale nade wszystko jedną poważną — brak jasno określonej definicji miejsca publicznego uniemożliwi sprawne egzekwowanie prawa w przypadku naruszania porządku w danym momencie. Istotą działania administratorów i prefektury jest możliwość działania ad hoc, nie zaś po 2-3 tygodniowym oczekiwaniu na rozstrzygnięcie, czy w ogóle interwencja w danym miejscu może, czy też nie może, być podjęta.

Warto tu odwołać się do wyroku Trybunału Koronnego Księstwa Sarmacji, w sprawie Kura vs. von Vincis, w którym PSO diuk Markus Arped napisał: "Zdaniem Trybunału należy przyjąć możliwie jak najszerszą interpretację pojęcia „miejsce publiczne”, gdyż tylko taka interpretacja jest w stanie nadać przepisom właściwy sens. Nie należy stosować tych przepisów odrębnego regulaminu, które pozostają w sprzeczności z przepisami prawa państwowego Księstwa Sarmacji." — w myśl takiej postawy Trybunał uznał wówczas, m.in. kanały IRC (w tym kanał #teutonia) za miejsca publiczne. Należy zauważyć, że taka interpretacja jest zgodna z intencją ustawodawcy. Miejscem publicznym, zdaniem Rady Ministrów, winno być bowiem uznane każde miejsce, które w jasny sposób identyfikowane jest z Księstwem Sarmacji lub jakąkolwiek jego częścią (prowincją czy Krajem Koronnym), w którym spotykają się mieszkańcy Kraju i toczą najróżniejsze rozmowy.

W tym aspekcie należy także pamiętać o przepisie kodeksu postępowania sądowego, wyrażonym w rozdziale 2, art. 49, § 2., którego brzmienie nie pozostawia wątpliwości, tj.: "Sąd jest związany wcześniejszymi orzeczeniami sądów." Rozstrzygając zatem niniejszy problem Trybunał nie może wydać orzeczenia sprzecznego z wydanym wcześniej, cytowanym wyżej, orzeczeniem Trybunału Koronnego. Dziś problemem jest ustanowienie granicy, do której stosujemy "możliwie szeroką interpretację pojęcia "miejsce publiczne", szczególnie gdy zasada wyrażona tym wyrokiem jest podważana. Rada Ministrów zwraca się wobec tego do Wysokiego Trybunału o jednoznaczne rozstrzygnięcie, na kanwie poprzednich wyroków sądów, i wydanie wiążącej interpretacji tych słów, jeśli trzeba także jasnej i niepodważalnej definicji miejsca publicznego.
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
 

Re: TK U 16/12/21 (Wykładnia - miejsca publiczne)

Postprzez kaxiu 1 sty 2017, o 19:33

Wszystko już moim zdaniem jest wyjaśnione. Z uwagi na brak pytań pozostałych członków Składu Orzekającego postanawiam zamknąć rozprawę.
Wojciech Hergemon
Miejsce pobytu: Bieszczady.

Dobrym gospodarzem jest nie ten, kto w rok garścią zboża zapełni spichlerz, lecz ten, kto w rok garścią monet zapełni skarbiec ~John Keynes

Dajcie biednemu worek złota, a nabawi się przepukliny, dajcie bogatemu, a gospodarka rozkwitnie ~John Keynes
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Dobry Obywatel
 

Re: TK U 16/12/21 (Wykładnia - miejsca publiczne)

Postprzez kaxiu 7 sty 2017, o 11:16

Uprzejmie informuję, że narada nadal trwa. Kontakt z częścią składu orzekającego jest obecnie utrudniony.
Wojciech Hergemon
Miejsce pobytu: Bieszczady.

Dobrym gospodarzem jest nie ten, kto w rok garścią zboża zapełni spichlerz, lecz ten, kto w rok garścią monet zapełni skarbiec ~John Keynes

Dajcie biednemu worek złota, a nabawi się przepukliny, dajcie bogatemu, a gospodarka rozkwitnie ~John Keynes
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Dobry Obywatel
 

Re: TK U 16/12/21 (Wykładnia - miejsca publiczne)

Postprzez kaxiu 8 sty 2017, o 15:34

Numer postępowania: TK U 16/12/21

Herb wielki Księstwa Sarmacji

Nagłówek: „Wyrok w imieniu Księstwa Sarmacji”
Trybunał Koronny w składzie:
  • ATK Wojciech Hergemon (przewodniczący)
  • ATK JKM Tomasz Ivo Hugo
  • ATK JKW Defloriusz Dyman Wander

rozpoznawszy na wniosek Kanclerza Księstwa Sarmacji Roberta Janusza wicehrabiego von Thorn sprawę o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni przepisów w zakresie wykładni pojęcia „miejsca publiczne” występującego w szeregu aktów prawnych, w tym Konstytucji Księstwa Sarmacji


rozstrzygniecie

Nie jest możliwe dokonanie abstrakcyjnej wykładni pojęcia „miejsca publiczne” obejmującego swoim zakresem cały system prawny Księstwa Sarmacji. Nie jest także możliwe dokonanie wykładni poprzez enumeratywne lub częściowe wymienienie miejsc będących „miejscami publicznymi”.


uzasadnienie

Uczestnik wnioskujący – Kanclerz Księstwa Sarmacji Robert Janusz wicehrabia von Thorn wniósł o dokonanie wykładni słowa „miejsca publiczne” występującego w szeregu aktów prawnych, w tym w ustawie zasadniczej. Kanclerz wskazał że brak definicji rodzi liczne problemy, a nie jest w interesie państwa, aby organy działały w oparciu o własne przekonanie.

Do sprawy przystąpił Król Teutonii Andrzej Fryderyk, przedstawicielka grupy obywateli Yennefer wicehrabina Heach oraz Regent Królestwa Baridasu Paulus hrabia Buddus, który jednakże nie zajął ostatecznie żadnego stanowiska.

Przedstawicielka grupy obywateli wskazała, że sprawa dotyczy w jej ocenie kanału #teutonia, a kwestie jego statusu została już przesądzona wyrokiem karnym wydanym 20 października 2014 r. i wniosło o wydanie wykładni, zgodnie z która „miejscem publicznym” jest każde takie, nie zależnie czy prowincjonalne czy też ogólnosarmackie, miejsce, do którego dostęp mają różne osoby, a ograniczanie dostępu do nich jest jawnym łamaniem ogólnosarmackiego prawa.

Król Teutonii wskazał, że sprawa dotyczy wykładni abstrakcyjnej, a nie kanału #teutonia. Zwrócił uwagę także na istotną różnicę między „miejscem publicznym” jako takim, a „miejscem publicznym Księstwa Sarmacji”, wskazując na konieczny element władztwa państwa nad określonym miejscem. Po szeregu rozważań, odnosząc się do materii sprawy uczestnik zaznaczył, że nie jest w jego ocenie możliwe wydanie jednej wykładni, lecz kwestia ta powinna być badana każdorazowo w konkretnej sprawie. Wniósł o wskazanie przez Trybunał kierunku zmian aktów prawnych i odmowę udzielenia wykładni ogólnej.

Na pytanie Przewodniczącego Składu Orzekającego Król Teutonii oświadczył, że brak jest w jego ocenie możliwości udzielenia ogólnej, abstrakcyjnej wykładni „miejsca publicznego”, wskazując że wykładnia taka mogłaby prowadzić do absurdalnych rezultatów. Kanclerz wskazał natomiast, że nie oczekuje wskazania listy miejsc publicznych, ale konieczne jest wydanie wykładni. Jednocześnie Kanclerz wskazał, że wykładnia taka została już udzielona w uzasadnieniu do wyroku karnego, w związku z czym na podstawie art. 49, § 2 k.p.s. Trybunał winien wydać tożsamą wykładnię. Kanclerz nie wyjaśnił jak w tej sytuacji ma się jego wniosek wobec normy zawartej w art. 25 § 2 pkt 3 k.p.s.

Trybunał zważył co następuje.

Pojęcie „miejsca publicznego” występuje w licznych przepisach prawa sarmackiego, zarówno w Konstytucji jak i aktach niższego rzędu. Pojęcie to ma charakter dynamiczny, z dwóch powodów. Po pierwsze system prawa Księstwa Sarmacji nie jest statyczny, ciągłym zmianom podlegają nie tylko akty prawa rangi ustawy, ale także i Konstytucja. Po drugie niezależnie od zmiany przepisów zmieniają się okoliczności związane z miejscami publicznymi i miejscami niepublicznymi.

Powyższe doprowadziło Trybunał Koronny do dwóch istotnych w sprawie konstatacji, które ostatecznie zawarte zostały w sentencji orzeczenia.

Nie jest w praktyce możliwe dokonanie jednej – ogólnej, globalnej wykładni pojęcia, które występuje w licznych aktach prawnych, różnego rzędu i regulujących często odmienne materie. Po pierwsze z uwagi na różnorodność aktów prawnych i odmienność przykładowo prawa administracyjnego od prawa karnego, definicja taka miałaby charakter tak ogólny, że nie byłaby ona przydatna dla praktyki.

Wykładnia taka, nawet gdyby hipotetycznie była możliwa, obowiązywać musiałaby jedynie do momentu dokonania jakiejkolwiek zmiany w obowiązujących przepisach prawa, czyli jak uczy doświadczenie, krócej niż tydzień. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby do rozwiązań sprzecznych z podstawowymi zasadami prawa.

Przykładowo gdyby ustawodawca wprowadził nawet dokładną definicję „miejsc publicznych” w ustawie o prefektach, Trybunał nadal związany byłby wykładnią ogólną, bowiem dokonaną również w oparciu o akt wyższego rzędu. Można by nawet zastanowić się nad teoretycznym problem, czy w takiej sytuacji definicja ustawowa byłaby zgodna z konstytucją, na podstawie której dokonano wykładni dla wszystkich aktów prawa.

Jednocześnie z uwagi na dynamikę miejsc publicznych nie jest możliwe dokonanie wykładni poprzez ich enumeratywne lub chociażby częściowe wymienienie. Orzeczenie takie zgodnie z art. 49 § 2 k.p.s. wiązałoby Trybunał Koronny we wszystkich sprawach. A nie ulega wątpliwości, że katalog miejsc publicznych podlega zmianom. Podając skrajny przykład – gdyby hipotetycznie Księstwo Sarmacji dokonało przyłączenia nowego kraju X, posiadającego kanał IRC X, kanał ten znajdowałby się poza listą miejsc publicznych zawartą w orzeczeniu, a niemożnością byłoby wydanie nowego, odmiennego wyroku. Analogiczne rezultaty miałby miejsce przy przykładowym odłączeniu fragmentu Księstwa. A na uwadze trzeba mieć to, że istnieje szereg przypadków mniej przerysowanych.

Powyższe konstatacje nieuchronnie prowadzić muszą do wniosku, że zasadne jest jedynie dokonywanie wykładni „miejsc publicznych” in concreto - na potrzeby konkretnej sprawy i w oparciu o całokształt konkretnych okoliczności i stosunków dotyczących danej sprawy. Przykłady takiej wykładni stanowią uzasadnienia orzeczeń, wskazywanych przez uczestników.

Powoływane przez uczestników orzeczenia Trybunału Koronnego w niniejszej sprawie nie wiążą. Wskazać bowiem należy, iż wykładni art. 49 § 2 k.p.s. nie można dokonywać w oderwaniu od przepisu art. 55 k.p.s. co niejako proponowali uczestnicy postępowania. Moc wiążącą ma jedynie sentencja orzeczenia, zatem uzasadnienie wyroku karnego nie wpływa na orzecznictwo Trybunału w sprawie ustrojowej. Warto zauważyć, że przyjęcie odmiennego stanowiska, było by nie tylko sprzeczne z obowiązującymi przepisami, ale także zasadami logiki, bowiem pozbawiało by sensu wyodrębnianie postępowania ustrojowego.

W praktyce więc może mieć miejsce taka sytuacja, że Trybunał orzekając w konkretnej karnej lub cywilnej sprawie po upływie znaczącego czasu, lub w wyniku znaczącej zmiany stosunków dokona zupełnie innej oceny, co do tego, czy dana miejsce jest miejscem publicznym. W tym miejscu należy przykładowo wskazać na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2013 r., w uzasadnieniu którego Sąd wskazał iż, Lista Dyskusyjna Mandragoratu Wandystanu jest miejscem publicznym i stanowi część systemu informatycznego Sarmacji. Nie ulega wątpliwości, że w dniu dzisiejszym Trybunał dokonałby zupełnie odmiennej oceny, bowiem nie sposób twierdzić, że na dzień dzisiejszy jakakolwiek część Mandragoratu Wandystanu stanowi część systemu informatycznego Sarmacji.

Powyższe skutkowało orzeczeniem jak w sentencji.

Od wyroku nie przysługuje apelacja.
Wojciech Hergemon
Miejsce pobytu: Bieszczady.

Dobrym gospodarzem jest nie ten, kto w rok garścią zboża zapełni spichlerz, lecz ten, kto w rok garścią monet zapełni skarbiec ~John Keynes

Dajcie biednemu worek złota, a nabawi się przepukliny, dajcie bogatemu, a gospodarka rozkwitnie ~John Keynes
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Dobry Obywatel
 

Poprzednia strona

Powrót do Archiwum spraw ustrojowych

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

cron