Forum Centralne

Wspólne forum Księstwa Sarmacji i jego prowincji

Przejdź do zawartości

W przypadku problemów z zalogowaniem usuń ciasteczka.

Reforma rytuału koronacyjnego

Miejsce rozmów na wszelkie tematy z Teutonią związane — powitania, pytania, projekty obywatelskie.

Moderator: Królestwo Teutonii: władze

Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez Vladimir 4 lut 2018, o 08:41

Wasza Królewska Mość,
Szanowni Teutończycy,

Kilka lat temu na polecenie mojego ojca JKW Michaela von Lichtensteina opracowałem rytuał koronacyjnych teutońskich królów. Pierwotnie miał zostać wykorzystany tylko raz na potrzeby ceremonii koronacyjnej mojego umiłowanego papy, ale po jego abdykacji i elekcji JKW Mateusza Wilhelma wykorzystano go drugi raz. W tym, jak na warunki mikronacyjne, starym rytuale koronowany został nasz obecny monarcha.

Po rozwiązaniu Loży jako samodzielnej instytucji przemieniłem ją (jako ówczesny regent) w instytucję, która miała za zadanie tylko przeprowadzać nieobligatoryjną koronację królewską przy użyciu wspomnianego rytuału. Dekret normujący te kwestie wraz z treścią rytuału znaleźć można tutaj. Zainteresowanych wypracowaną w LRT symboliką odsyłam tutaj.

Pojawiały się głosy, że rytuał jest w niektórych ustępach komiczny (w ceremonii udział bierze Książę Sarmacji i Król Baridasu i to przed nim Król składa przysięgi). Jak się nad tym zastanawiam, jest to prawda. W swych początkach ceremoniał pisany był w zupełnie innych warunkach, a czasy się zmieniają, dlatego chciałbym zaproponować wszystkim Teutończykom i Jego Królewskiej Mości w szczególności rozważenie naniesienia na treść niewielkich, kosmetyczny poprawek.

Legenda: pogrubienie (oznacza ustępy zmienione), podkreślenie (słowa, które należałoby wykreślić).

RITVS TEVTONICVS

DAS TEUTONISCHE RITUAL

FÜR DEN KÖNIG MICHAEL DEN ERSTEN GESCHRIEBEN.

W języku polskim




Orszak z królem - elektem na przedzie idzie powoli i dostojnie w kierunku Ołtarza, na którym znajduje się Miecz Fulgencjusza, Konstytucja Królestwa Teutonii, korona, berło, jabłko królewskie oraz Kollana Namiestników i Królów.

W czterech rogach Ołtarza palą się cztery świece. Król- elekt przyodziany jest w błękitny płaszcz podbity gronostajem, niesiony przez trzy pary giermków w błękitnych liberiach. Po przekroczeniu przez króla - elekta posadzki świątynnej złożonej z niebieskich i czerwonych płytek, wszyscy zgromadzeni przyklękają na prawe kolano. Król podąża dalej. Przed Ołtarzem stoi tron zwrócony w kierunku południowym, za ołtarzem stoi Krzesło Wielkiego i Przewielebnego Mistrza, po jego prawicy Tron Książęcy i Królewski, na którym zasiada Książę Sarmacji i Król Baridasu , a po jego lewicy krzesło Mistrza Ceremonii.

Król- elekt po dojściu do tronu klęka, giermkowie niosący tren płaszcza również. Książę Sarmacji i Król Baridasu powstaje z krzesła w asyście Wielkiego i Przewielebnego Mistrza oraz Mistrza Ceremonii. Zgromadzeni powstają także. Książę Sarmacji i Król Baridasu staje za tronem, po jego prawicy staje Wielki i Przewielebny Mistrz, a po jego lewicy Mistrz Ceremonii.

Wielki i Przewielebny Mistrz (M): Jak się nazywasz i skąd przybywasz?

Król - elekt (KE): Nazywam się N i przybywam z północy.

M: Czy znasz Cztery Filary?

KE: Znam i znam ich imiona.

M: Pokłoń się im.

Król - elekt powstaje z klęczek i składa pokłon w kierunku Czterech Filarów świątynnych w porządku następującym: Wahrheit (Prawda), Freiheit (Wolność), Wissenschaft (Wiedza) oraz Frieden (Pokój).

Król - elekt zasiada następnie na tronie, giermkowie oddalają się.

M: A czy znasz imiona swoich wrogów?

KE: Znam, a nazywają się oni Azmaloth.

Po tych słowach Mistrz Ceremonii wręcza Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi Miecz Fulgencjusza. Ten podaje go do ucałowania królowi - elektowi. Następnie Wielki Mistrz przypina go u boku króla - elekta.

KE: Ja My, N, przysięgamy wiernie bronić Ojczyzny przed wszelkimi wrogami i za wzór mieć sobie przodków naszych i cesarzy teutońskich! A ten kto wystąpi przeciwko nam, niech lęka się ich gniewu!

M: Wielkie są twoje słowa. Powiedź mi w takim razie, kto zamordował smoka Azmalotha?

KE: Był to wielki bohater Eryk z Marduk.

Po tych słowach Mistrz Ceremonii podaje berło i jabłko królewskie w ręce Księcia Sarmacji i Króla Baridasu Wielkiego i Przewielebnego Mistrz, którzy wręcza je królowi - elektowi z tymi oto słowami:

Książę Sarmacji i Król Baridasu M: My, N, wręczamy Wręczam tobie jabłko i berło królewskie na znak władzy, jaką pełnić będziesz w Królestwie Teutonii, a także na znak naszej przyjaźni.

KE: Ja My, N, przysięgamy przed obliczem Wielkiego Mistrza i Jego Książęcej Mości, a cały Naród mój umiłowany biorę za świadka, że nie opuszczę Ojczyzny w potrzebie, a każdy Teutończyk będzie mi jak syn rodzony, a każda Teutonka jak córka.

M: Niech rozbrzmiewają dzwony!

Po tych słowach Wielkiego Mistrza poczynają bić dzwony świątynne.

Mistrz Ceremonii podaje Księciu Sarmacji i Królowi Baridasu Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi koronę królewską.

KS M: My, N, książę Sarmacji, król Baridasu i Sclavinii, suweren Teutonii etc. etc. (trzyma koronę wysoko nad głową króla - elekta) Ja, N, wielki i przewielebny mistrz Loży Rycerzy Teutońskich, reprezentant narodu teutońskiego (trzyma koronę wysoko nad głową króla - elekta) koronuję cię na króla Teutonii!

W tym czasie Wielki i Przewielebny Mistrz Mistrz Ceremonii zapina na szyi króla-elekta Kollonę Namiestników i Królów mówiąc:

Mistrz Ceremonii (MC): A widząc twą mądrość, w imieniu całej Loży Rycerzy Teutońskich, nosić będziesz nadaję ci tytuł Arcyksięcia Najwyższego Oświecenia! Obyś był waleczny i sprawiedliwy jak Fulgencjusz! Obyś był sprytny i przebiegły jak Eryk!

Po tych słowach Książę Sarmacji i Król Baridasu Wielki i Przewielebny Mistrz nakłada koronę na głowę króla - elekta.

Książę Sarmacji: Radujcie się, bo oto macie króla!

M: WIR HABEN DEN KÖNIG! ÁEN IV'HATI ÚRN KONG

Zgromadzeni krzyczą: VIVAT REX!

Król powstaje ze swego miejsca i wygłasza uroczystą przysięgę wierności:

K: My, N, przysięgamy wierność Ojczyźnie, Narodowi Teutońskiemu, Konstytucji oraz Nowej Doktrynie. Przysięgamy, że każdego wroga Teutonii zdusimy, serca zdrajców przebijemy sztyletem, a złu odrąbiemy głowę niczym Eryk z Marduk smokowi Azmalothowi. Przysięgamy wierność Tradycji i Historii, a także uznajemy za naszego suwerena dobrego przyjaciela i opiekuna księcia Sarmacji, jednocześnie dbać będziemy o przestrzeganie świętej zasady samostanowienia o sobie naszego Ludu w myśl maksymy Vox populi, vox Dei! Amen!

Po tych słowach wszyscy klękają (oprócz Księcia Sarmacji i Króla Baridasu) i schylają głowy w geście pokory.

Po koronacji następuje mowa tronowa króla.


Jak więc widzicie, mamy dwie poważne zmiany. Książę Sarmacji dostaje o wiele pasywniejszą rolę obserwatora-świadka. W końcowej przysiędze Król nie składa jej suwerenowi Teutonii, a jej dobremu przyjacielowi i opiekunowi.

Od strony prawnej implementacji widziałbym to tak: Król wydaje nowy dekret o koronacji z treścią poprzedniego i jednocześnie jego unieważnieniem, dodając w załączniku zreformowaną treść rytuału.
Obrazek
(—) Vladimir ik Lihtenštán
rex sepulcrorum,
palatyn Lichtensteinu,
baronet Królestwa Nowej Teutonii,
diuk Abvienolheimu i wicehrabia Tselebormu
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez Roland 4 lut 2018, o 09:18

Meh.
(—) Roland hr. Heach-Romański,
Główny Architekt Konsulatu, były funkcjonariusz,
płodny artysta, a także oddany systemowiec
ObrazekObrazekObrazekObrazek

Avatar użytkownika
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez anglov 4 lut 2018, o 19:07

Jeśli goście z zagranicy pragną się wypowiadać, sugeruję czynić to w sposób kompletny. Tego rodzaju krótkie komentarze, które nie przekazują treści nie są wskazane – jest to sztuczne nabijanie punktów aktywności, kosztem naszego forum.

Co do poruszonego tematu – problem modyfikacji rytu koronacyjnego był mi sygnalizowany już jakiś czas. Jak najbardziej popieram wykreślenie słów dotyczące Króla Baridasu – nie ma pomiędzy Teutonią a Baridasem żadnych powiązań, nie jest więc wskazane w samym rycie wskazywanie tegoż.

Co do zmiany roli Księcia – tutaj z chęcią wysłuchałbym opinii Teutończyków, wszak przepisy te mnie już dotyczyć nie będą, a moich następców, którzy być może są wśród Was.
Andrzej Fryderyk
Król-senior Teutonii
Obrazek
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Dobry Obywatel
 

Re: Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez Vladimir 4 lut 2018, o 19:43

Może dopowiem, by uspokoić dusze, które sądzą, że to kolejny krok w (wyimaginowanej przez publiczność) wojence teutońsko-grodziskiej.

Jak zauważył JKM Andrzej Fryderyk, z Królestwem Baridasu nie wiążą nas żadne zależności. Pamiętam, że tytuł królewski został umieszczony w rytuale w wyniku zwykłej uprzejmości, co jednak spowodowało błędne interpretacje i, co tu ukrywać, zwyczajne wyśmiewanie rytu przez Baridajczyków, chełpiących się tym, że Król Teutonii składa hołd przed ich władcą. Należy więc usunąć tytuł królewski w ceremoniale. Baridas i Sarmacja, jak zapewne wszyscy się zgadzają, to dwie różne monarchie.

Jeśli ktoś wczyta się w treść tekstu, zauważy, że w obecnie obowiązującej wersji koronę królewską nakłada na elekta Książę Sarmacji. Zaproponowałem zmianę, w której to Wielki Mistrz, jako, co mówi wprost, reprezentant Teutończyków, koronuje elekta. Byłoby to więc piękne nawiązanie do narodu — prawdziwego (tj. ustrojowego) suwerena Królestwa, który wybiera sobie władcę.

Trzecia istotna reforma to zastąpienie (w kontekście Księcia Sarmacji) tytułu suwerena Teutonii tytułem przyjaciela i opiekuna Teutonii. Jest to sformułowanie cieplejsze i niosące pozytywniejsze konotacje.
Obrazek
(—) Vladimir ik Lihtenštán
rex sepulcrorum,
palatyn Lichtensteinu,
baronet Królestwa Nowej Teutonii,
diuk Abvienolheimu i wicehrabia Tselebormu
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez IUdR 4 lut 2018, o 20:09

To ja tylko rozszerzę perspektywę i przypomnę, że suweren Teutonii nie występuje tylko w ww. rytuale koronacyjnym, ale jest też częścią tytułu Księcia Sarmacji (używanego co najmniej od P2G). Co, zaznaczam, jest kontrfaktyczne. Wszyscy wiemy, że [potwierdza to Konstytucja Księstwa Sarmacji] suwerenem państwa jest Naród (politycznie rozumiany, czyli obywatele Sarmacji różnych narodów). :)
Ignacy Urban „Olivka” de Ruth,
diuk Altborka, diuk-małżonek Markony
Biedartysta, monarchofaszysta, krajkoronny szowinista, Lord Odmiany.
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Królestwo Baridasu
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez Vladimir 4 lut 2018, o 20:33

Doskonale wiem o suwerenie Teutonii w książęcej tytulaturze. Powiedzmy, że to problem na później.
Obrazek
(—) Vladimir ik Lihtenštán
rex sepulcrorum,
palatyn Lichtensteinu,
baronet Królestwa Nowej Teutonii,
diuk Abvienolheimu i wicehrabia Tselebormu
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez Vladimir 6 lut 2018, o 08:38

anglov napisał(a):Co do zmiany roli Księcia – tutaj z chęcią wysłuchałbym opinii Teutończyków, wszak przepisy te mnie już dotyczyć nie będą, a moich następców, którzy być może są wśród Was.


Powiedzmy, że czas na wyrażenie własnej opinii w tej materii kończy się w niedzielę. Później będę prosił Jego Królewską Mość o wydanie poniższego projektu dekretu.

Dekret Króla Teutonii nr 1/2018
o Koronacji Królewskiej i Loży Rycerzy Teutońskich


My, Andrzej Fryderyk, z woli elektorów król Teutonii zjednoczonej w Rzeczypospolitej Sarmackiej, wielki książę Awii, książę Slavii i Enderasji, książę Sangrii, palatyn Weyr-Benden, hrabia Loardii, lord protektor Nowej Teutonii, pan Srebrnego Rogu i Złotego Grodu, władca wszystkich teutońskich wysp etc. etc., pragniemy ugruntować w prawie teutońskim tradycję koronacji królów oraz otoczyć opieką dorobek Loży Rycerzy Teutońskich — przede wszystkim Ritus Teutonicus — aby nie przeminął i nie uległ zapomnieniu w mrokach dziejów.


Art. 1. [Postanowienia ogólne]

Niniejszy dekret określa skład, rolę w Koronacji Królewskiej oraz procedurę powoływania członków Loży Rycerzy Teutońskich, a także procedurę Koronacji Królewskiej.

Art. 2. [Loża Rycerzy Teutońskich]

  1. Loża Rycerzy Teutońskich jest instytucją publiczną o charakterze symbolicznym i rytualnym.
  2. Siedzibą Loży Rycerzy Teutońskich jest Świątynia w Eltdorfie.
  3. Loża Rycerzy Teutońskich składa się z dwóch członków: Wielkiego i Przewielebnego Mistrza [dalej: Mistrz] oraz Mistrza Ceremonii.

Art. 3. [Koronacja Królewska]

  1. Koronacja Królewska jest fakultatywna — jej nieprzeprowadzenie nie skutkuje nieobjęciem tronu przez Sukcesora wybranego zgodnie z literą prawa przez Zgromadzenie Elektorów.
  2. Koronację Królewską przeprowadza oraz przygotowuje Loża Rycerzy Teutońskich.
  3. Koronację Królewską przeprowadza się zgodnie z Ritus Teutonicus, którego treść znajduje się w załączniku do niniejszego dekretu.

Art. 4. [Powoływanie i kadencja członków Loży Rycerzy Teutońskich]

  1. Mistrza oraz Mistrza Ceremonii powołuje w drodze postanowienia król Teutonii spośród obywateli teutońskich.
  2. Kadencja Mistrza oraz Mistrza Ceremonii rozpoczyna się z chwilą wejścia postanowienia króla Teutonii w życie i wygasa z chwilą wygłoszenia mowy tronowej przez króla Teutonii przewidzianej w Ritus Teutonicus.

Art. 5. [Świątynia Loży Rycerzy Teutońskich w Eltdorfie]

  1. Świątynia Loży Rycerzy Teutońskich w Eltdorfie [dalej: Świątynia] jest miejscem Koronacji Królewskiej.
  2. Świątynia do czasu powołania Mistrza oraz Mistrza Ceremonii jest zamknięta, a klucze do niej przechowywane są na Zamku Królewskim w Złotym Grodzie.
  3. W Świątyni przechowuje się do czasu Królewskiej Koronacji regalia (królewską koronę, jabłko i berło), a także nieustannie Miecz Fulgencjusza Walecznego na Ołtarzu Świątyni.

Art. 6. [Przepisy końcowe]

  1. Unieważniamy Dekret Króla Teutonii nr 2/2015 o Koronacji Królewskiej i Loży Rycerzy Teutońskich z dnia 29 lipca 2015 roku.
  2. Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK DO DEKRETU

RITVS TEVTONICVS

DAS TEUTONISCHE RITUAL

FÜR DEN KÖNIG MICHAEL DEN ERSTEN GESCHRIEBEN.

W języku polskim


Orszak z królem - elektem na przedzie idzie powoli i dostojnie w kierunku Ołtarza, na którym znajduje się Miecz Fulgencjusza, Konstytucja Królestwa Teutonii, korona, berło, jabłko królewskie oraz Kollana Namiestników i Królów.

W czterech rogach Ołtarza palą się cztery świece. Król- elekt przyodziany jest w błękitny płaszcz podbity gronostajem, niesiony przez trzy pary giermków w błękitnych liberiach. Po przekroczeniu przez króla - elekta posadzki świątynnej złożonej z niebieskich i czerwonych płytek, wszyscy zgromadzeni przyklękają na prawe kolano. Król podąża dalej. Przed Ołtarzem stoi tron zwrócony w kierunku południowym, za ołtarzem stoi Krzesło Wielkiego i Przewielebnego Mistrza, po jego prawicy Tron Książęcy, na którym zasiada Książę Sarmacji, a po jego lewicy krzesło Mistrza Ceremonii.

Król- elekt po dojściu do tronu klęka, giermkowie niosący tren płaszcza również. Książę Sarmacji powstaje z krzesła w asyście Wielkiego i Przewielebnego Mistrza oraz Mistrza Ceremonii. Zgromadzeni powstają także. Książę Sarmacji staje za tronem, po jego prawicy staje Wielki i Przewielebny Mistrz, a po jego lewicy Mistrz Ceremonii.

Wielki i Przewielebny Mistrz (M): Jak się nazywasz i skąd przybywasz?

Król - elekt (KE): Nazywam się N i przybywam z północy.

M: Czy znasz Cztery Filary?

KE: Znam i znam ich imiona.

M: Pokłoń się im.

Król - elekt powstaje z klęczek i składa pokłon w kierunku Czterech Filarów świątynnych w porządku następującym: Wahrheit (Prawda), Freiheit (Wolność), Wissenschaft (Wiedza) oraz Frieden (Pokój).

Król - elekt zasiada następnie na tronie, giermkowie oddalają się.

M: A czy znasz imiona swoich wrogów?

KE: Znam, a nazywają się oni Azmaloth.

Po tych słowach Mistrz Ceremonii wręcza Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi Miecz Fulgencjusza. Ten podaje go do ucałowania królowi - elektowi. Następnie Wielki Mistrz przypina go u boku króla - elekta.

KE: My, N, przysięgamy wiernie bronić Ojczyzny przed wszelkimi wrogami i za wzór mieć sobie przodków naszych i cesarzy teutońskich! A ten kto wystąpi przeciwko nam, niech lęka się ich gniewu!

M: Wielkie są twoje słowa. Powiedź mi w takim razie, kto zamordował smoka Azmalotha?

KE: Był to wielki bohater Eryk z Marduk.

Po tych słowach Mistrz Ceremonii podaje berło i jabłko królewskie w ręce Wielkiego i Przewielebnego Mistrz, który wręcza je królowi - elektowi z tymi oto słowami:

M: Wręczam tobie jabłko i berło królewskie na znak władzy, jaką pełnić będziesz w Królestwie Teutonii.

KE: My, N, przysięgamy przed obliczem Wielkiego Mistrza i Jego Książęcej Mości, a cały Naród mój umiłowany biorę za świadka, że nie opuszczę Ojczyzny w potrzebie, a każdy Teutończyk będzie mi jak syn rodzony, a każda Teutonka jak córka.

M: Niech rozbrzmiewają dzwony!

Po tych słowach Wielkiego Mistrza poczynają bić dzwony świątynne.

Mistrz Ceremonii podaje Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi koronę królewską.

M: Ja, N, wielki i przewielebny mistrz Loży Rycerzy Teutońskich, reprezentant narodu teutońskiego (trzyma koronę wysoko nad głową króla - elekta) koronuję cię na króla Teutonii!

W tym czasie Mistrz Ceremonii zapina na szyi króla-elekta Kollonę Namiestników i Królów mówiąc:

Mistrz Ceremonii (MC): A widząc twą mądrość, w imieniu całej Loży Rycerzy Teutońskich, nadaję ci tytuł Arcyksięcia Najwyższego Oświecenia! Obyś był waleczny i sprawiedliwy jak Fulgencjusz! Obyś był sprytny i przebiegły jak Eryk!

Po tych słowach Wielki i Przewielebny Mistrz nakłada koronę na głowę króla - elekta.

Książę Sarmacji: Radujcie się, bo oto macie króla!

M: WIR HABEN DEN KÖNIG! ÁEN IV'HATI ÚRN KONG!

Zgromadzeni krzyczą: VIVAT REX!

Król powstaje ze swego miejsca i wygłasza uroczystą przysięgę wierności:

K: My, N, przysięgamy wierność Ojczyźnie, Narodowi Teutońskiemu, Konstytucji oraz Nowej Doktrynie. Przysięgamy, że każdego wroga Teutonii zdusimy, serca zdrajców przebijemy sztyletem, a złu odrąbiemy głowę niczym Eryk z Marduk smokowi Azmalothowi. Przysięgamy wierność Tradycji i Historii, a także uznajemy za naszego dobrego przyjaciela i opiekuna Księcia Sarmacji, jednocześnie dbać będziemy o przestrzeganie świętej zasady samostanowienia o sobie naszego Ludu w myśl maksymy Vox populi, vox Dei! Amen!

Po tych słowach wszyscy klękają (oprócz Księcia Sarmacji) i schylają głowy w geście pokory.

Po koronacji następuje mowa tronowa króla.
Obrazek
(—) Vladimir ik Lihtenštán
rex sepulcrorum,
palatyn Lichtensteinu,
baronet Królestwa Nowej Teutonii,
diuk Abvienolheimu i wicehrabia Tselebormu
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez Vladimir 8 lut 2018, o 08:35

Wybaczcie post pod postem, ale przemyślałem sobie jedną ważną, acz symboliczną rzecz.

Pod koniec koronacji Król Teutonii otrzymuje tytuł Arcyksięcia Najwyższego Oświecenia. W pierwotnej wersji otrzymywał go od Wielkiego Mistrza, gdy w tym samym czasie Książę nakładał na głowę elekta koronę. W obecnie zaproponowanej wersji otrzymuje go od Mistrza Ceremonii (w imieniu LRT), gdy w tym samym czasie Wielki Mistrz nakłada koronę na elekta. Zaproponowana wersja jest błędna.

Arcyksiążę Najwyższego Oświecenia nie jest tytułem w sarmackim rozumieniu tego słowa. Jest, a przynajmniej był dawniej, dziesiątym stopniem wtajemniczenia, stopniem karmazynowym Rytu Cesarskiego, w którym pracowała LRT. Dziesiąty stopień przynależał każdemu Królowi Teutonii, o ile był członkiem Loży. Jako że JKW Michael do Loży należał, wpleciono w rytuał koronacyjny ceremonię inicjacyjną na dziesiąty stopień wtajemniczenia RC.

Stopnie nadawać mógł tylko Wielki Mistrz, dlatego proponuję kolejną poprawkę. Dla jasności dodaję wszystkie trzy wersje, z których ostania jest według mnie najlepszym rozwiązaniem.

Wersja oryginalna napisał(a):Mistrz Ceremonii podaje Księciu Sarmacji i Królowi Baridasu koronę królewską.

KS: My, N, książę Sarmacji, król Baridasu i Sclavinii, suweren Teutonii etc. etc. (trzyma koronę wysoko nad głową króla - elekta) koronuję cię na króla Teutonii!

W tym czasie Wielki i Przewielebny Mistrz zapina na szyi króla -elekta Kollonę Namiestników i Królów mówiąc:

M: A widząc twą mądrość nosić będziesz tytuł Arcyksięcia Najwyższego Oświecenia! Obyś był waleczny i sprawiedliwy jak Fulgencjusz! Obyś był sprytny i przebiegły jak Eryk!

Po tych słowach Książę Sarmacji i Król Baridasu nakłada koronę na głowę króla - elekta.

KS: Radujcie się, bo oto macie króla!


Wersja pierwotnie zaproponowana napisał(a):Mistrz Ceremonii podaje Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi koronę królewską.

M: Ja, N, wielki i przewielebny mistrz Loży Rycerzy Teutońskich, reprezentant narodu teutońskiego (trzyma koronę wysoko nad głową króla - elekta) koronuję cię na króla Teutonii!

W tym czasie Mistrz Ceremonii zapina na szyi króla-elekta Kollonę Namiestników i Królów mówiąc:

Mistrz Ceremonii (MC): A widząc twą mądrość, w imieniu całej Loży Rycerzy Teutońskich, nadaję ci tytuł Arcyksięcia Najwyższego Oświecenia! Obyś był waleczny i sprawiedliwy jak Fulgencjusz! Obyś był sprytny i przebiegły jak Eryk!

Po tych słowach Wielki i Przewielebny Mistrz nakłada koronę na głowę króla - elekta.

Książę Sarmacji: Radujcie się, bo oto macie króla!


Wersja najlepsza napisał(a):Mistrz Ceremonii podaje Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi koronę królewską.

M: Ja, N, wielki i przewielebny mistrz Loży Rycerzy Teutońskich, reprezentant narodu teutońskiego koronuję cię na króla Teutonii!

Mistrz Ceremonii podaje Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi Kollonę Namiestników i Królów, którą ten zapina na szyi króla - elekta, mówiąc:

M: A widząc twą mądrość nosić będziesz tytuł Arcyksięcia Najwyższego Oświecenia! Obyś był waleczny i sprawiedliwy jak Fulgencjusz! Obyś był sprytny i przebiegły jak Eryk!

Książę Sarmacji: Radujcie się, bo oto macie króla!


Na sam koniec, coby nie umknęło, wklejam poprawiony dekret.

Dekret Króla Teutonii nr 1/2018
o Koronacji Królewskiej i Loży Rycerzy Teutońskich


My, Andrzej Fryderyk, z woli elektorów król Teutonii zjednoczonej w Rzeczypospolitej Sarmackiej, wielki książę Awii, książę Slavii i Enderasji, książę Sangrii, palatyn Weyr-Benden, hrabia Loardii, lord protektor Nowej Teutonii, pan Srebrnego Rogu i Złotego Grodu, władca wszystkich teutońskich wysp etc. etc., pragniemy ugruntować w prawie teutońskim tradycję koronacji królów oraz otoczyć opieką dorobek Loży Rycerzy Teutońskich — przede wszystkim Ritus Teutonicus — aby nie przeminął i nie uległ zapomnieniu w mrokach dziejów.


Art. 1. [Postanowienia ogólne]

Niniejszy dekret określa skład, rolę w Koronacji Królewskiej oraz procedurę powoływania członków Loży Rycerzy Teutońskich, a także procedurę Koronacji Królewskiej.

Art. 2. [Loża Rycerzy Teutońskich]

  1. Loża Rycerzy Teutońskich jest instytucją publiczną o charakterze symbolicznym i rytualnym.
  2. Siedzibą Loży Rycerzy Teutońskich jest Świątynia w Eltdorfie.
  3. Loża Rycerzy Teutońskich składa się z dwóch członków: Wielkiego i Przewielebnego Mistrza [dalej: Mistrz] oraz Mistrza Ceremonii.

Art. 3. [Koronacja Królewska]

  1. Koronacja Królewska jest fakultatywna — jej nieprzeprowadzenie nie skutkuje nieobjęciem tronu przez Sukcesora wybranego zgodnie z literą prawa przez Zgromadzenie Elektorów.
  2. Koronację Królewską przeprowadza oraz przygotowuje Loża Rycerzy Teutońskich.
  3. Koronację Królewską przeprowadza się zgodnie z Ritus Teutonicus, którego treść znajduje się w załączniku do niniejszego dekretu.

Art. 4. [Powoływanie i kadencja członków Loży Rycerzy Teutońskich]

  1. Mistrza oraz Mistrza Ceremonii powołuje w drodze postanowienia król Teutonii spośród obywateli teutońskich.
  2. Kadencja Mistrza oraz Mistrza Ceremonii rozpoczyna się z chwilą wejścia postanowienia króla Teutonii w życie i wygasa z chwilą wygłoszenia mowy tronowej przez króla Teutonii przewidzianej w Ritus Teutonicus.

Art. 5. [Świątynia Loży Rycerzy Teutońskich w Eltdorfie]

  1. Świątynia Loży Rycerzy Teutońskich w Eltdorfie [dalej: Świątynia] jest miejscem Koronacji Królewskiej.
  2. Świątynia do czasu powołania Mistrza oraz Mistrza Ceremonii jest zamknięta, a klucze do niej przechowywane są na Zamku Królewskim w Złotym Grodzie.
  3. W Świątyni przechowuje się do czasu Królewskiej Koronacji regalia (królewską koronę, jabłko i berło), a także nieustannie Miecz Fulgencjusza Walecznego na Ołtarzu Świątyni.

Art. 6. [Przepisy końcowe]

  1. Unieważniamy Dekret Króla Teutonii nr 2/2015 o Koronacji Królewskiej i Loży Rycerzy Teutońskich z dnia 29 lipca 2015 roku.
  2. Dekret wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIK DO DEKRETU

RITVS TEVTONICVS

DAS TEUTONISCHE RITUAL

FÜR DEN KÖNIG MICHAEL DEN ERSTEN GESCHRIEBEN.

W języku polskim


Orszak z królem - elektem na przedzie idzie powoli i dostojnie w kierunku Ołtarza, na którym znajduje się Miecz Fulgencjusza, Konstytucja Królestwa Teutonii, korona, berło, jabłko królewskie oraz Kollana Namiestników i Królów.

W czterech rogach Ołtarza palą się cztery świece. Król- elekt przyodziany jest w błękitny płaszcz podbity gronostajem, niesiony przez trzy pary giermków w błękitnych liberiach. Po przekroczeniu przez króla - elekta posadzki świątynnej złożonej z niebieskich i czerwonych płytek, wszyscy zgromadzeni przyklękają na prawe kolano. Król podąża dalej. Przed Ołtarzem stoi tron zwrócony w kierunku południowym, za ołtarzem stoi Krzesło Wielkiego i Przewielebnego Mistrza, po jego prawicy Tron Książęcy, na którym zasiada Książę Sarmacji, a po jego lewicy krzesło Mistrza Ceremonii.

Król- elekt po dojściu do tronu klęka, giermkowie niosący tren płaszcza również. Książę Sarmacji powstaje z krzesła w asyście Wielkiego i Przewielebnego Mistrza oraz Mistrza Ceremonii. Zgromadzeni powstają także. Książę Sarmacji staje za tronem, po jego prawicy staje Wielki i Przewielebny Mistrz, a po jego lewicy Mistrz Ceremonii.

Wielki i Przewielebny Mistrz (M): Jak się nazywasz i skąd przybywasz?

Król - elekt (KE): Nazywam się N i przybywam z północy.

M: Czy znasz Cztery Filary?

KE: Znam i znam ich imiona.

M: Pokłoń się im.

Król - elekt powstaje z klęczek i składa pokłon w kierunku Czterech Filarów świątynnych w porządku następującym: Wahrheit (Prawda), Freiheit (Wolność), Wissenschaft (Wiedza) oraz Frieden (Pokój).

Król - elekt zasiada następnie na tronie, giermkowie oddalają się.

M: A czy znasz imiona swoich wrogów?

KE: Znam, a nazywają się oni Azmaloth.

Po tych słowach Mistrz Ceremonii wręcza Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi Miecz Fulgencjusza. Ten podaje go do ucałowania królowi - elektowi. Następnie Wielki Mistrz przypina go u boku króla - elekta.

KE: My, N, przysięgamy wiernie bronić Ojczyzny przed wszelkimi wrogami i za wzór mieć sobie przodków naszych i cesarzy teutońskich! A ten kto wystąpi przeciwko nam, niech lęka się ich gniewu!

M: Wielkie są twoje słowa. Powiedź mi w takim razie, kto zamordował smoka Azmalotha?

KE: Był to wielki bohater Eryk z Marduk.

Po tych słowach Mistrz Ceremonii podaje berło i jabłko królewskie w ręce Wielkiego i Przewielebnego Mistrz, który wręcza je królowi - elektowi z tymi oto słowami:

M: Wręczam tobie jabłko i berło królewskie na znak władzy, jaką pełnić będziesz w Królestwie Teutonii.

KE: My, N, przysięgamy przed obliczem Wielkiego Mistrza i Jego Książęcej Mości, a cały Naród mój umiłowany biorę za świadka, że nie opuszczę Ojczyzny w potrzebie, a każdy Teutończyk będzie mi jak syn rodzony, a każda Teutonka jak córka.

M: Niech rozbrzmiewają dzwony!

Po tych słowach Wielkiego Mistrza poczynają bić dzwony świątynne.

Mistrz Ceremonii podaje Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi koronę królewską.

M: Ja, N, wielki i przewielebny mistrz Loży Rycerzy Teutońskich, reprezentant narodu teutońskiego koronuję cię na króla Teutonii!

Mistrz Ceremonii podaje Wielkiemu i Przewielebnemu Mistrzowi Kollonę Namiestników i Królów, którą ten zapina na szyi króla - elekta, mówiąc:

M: A widząc twą mądrość nosić będziesz tytuł Arcyksięcia Najwyższego Oświecenia! Obyś był waleczny i sprawiedliwy jak Fulgencjusz! Obyś był sprytny i przebiegły jak Eryk!

Książę Sarmacji: Radujcie się, bo oto macie króla!

M: WIR HABEN DEN KÖNIG! ÁEN IV'HATI ÚRN KONG!

Zgromadzeni krzyczą: VIVAT REX!

Król powstaje ze swego miejsca i wygłasza uroczystą przysięgę wierności:

K: My, N, przysięgamy wierność Ojczyźnie, Narodowi Teutońskiemu, Konstytucji oraz Nowej Doktrynie. Przysięgamy, że każdego wroga Teutonii zdusimy, serca zdrajców przebijemy sztyletem, a złu odrąbiemy głowę niczym Eryk z Marduk smokowi Azmalothowi. Przysięgamy wierność Tradycji i Historii, a także uznajemy za naszego dobrego przyjaciela i opiekuna Księcia Sarmacji, jednocześnie dbać będziemy o przestrzeganie świętej zasady samostanowienia o sobie naszego Ludu w myśl maksymy Vox populi, vox Dei! Amen!

Po tych słowach wszyscy klękają (oprócz Księcia Sarmacji) i schylają głowy w geście pokory.

Po koronacji następuje mowa tronowa króla.
Obrazek
(—) Vladimir ik Lihtenštán
rex sepulcrorum,
palatyn Lichtensteinu,
baronet Królestwa Nowej Teutonii,
diuk Abvienolheimu i wicehrabia Tselebormu
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Królestwo Teutonii
Kościół Diuczej Wiary
 

Re: Reforma rytuału koronacyjnego

Postprzez Hetman_Gotfryd 11 lut 2018, o 23:32

Sporo tego i ma to sens. Nie dopatrzyłem się jakiś błędów, wydaje mi się to jasne i klarowne.
Gotfryd Slavik diuk de Ruth
HETMAN WIELKI KSZ
h.Czarna Lilia
Palatyn Ruhnhoff
Diuk Kamiennego Brzegu
Rektor Teutońskiego Instytutu Historii
Nikt jeszcze nie polubił tej wypowiedzi
Avatar użytkownika
Żołnierz Książęcych Sił Zbrojnych
Królestwo Teutonii
Dobry Obywatel
Rada Nauki
 


Powrót do Życie Teutonii [Úr Teutonienlejb]

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości